‘İleri ki mutluluklarımı şimdi acı çekerek hak etmem gerek.’ diyor ve ekliyor. ‘Anlık mutluluklar yaşayıp, derin hüzünleri tek başına atlatmayı öğrendiğin vakit kimseye de ihtiyacın olmuyor. Siz buna yalnızlık, ben ise huzur diyorum.’ / Dostoyevski
İnsan fıtratı gereği sosyal bir canlıdır bu mağarada yaşayan insanlardan belli süre gelen bir durumdur bir grubun parçası olmak ister, bir toplum içinde sevgi, dayanışma ve iletişim kurmaya ihtiyaç duyar , kendi özel alanında kendi iç dünyası ile huzur bulur ama süre gelen ömürde bunu yapmanın zor olduğunu tahmin ediyorum, peki nerde bu huzur diye söylemleri duyar gibiyim huzur muhabbette gizli , muhabbet ile ilgili düşüncelerimi son sorumda irdeledim inceliyebilirsin istersen..,
Bunu genel olarak kendine yol olarak secmis biriyim.. Bir yerden sonra anlattıkların karşılık bulamayınca duygular boslukta sallanınca insan kendiyle kalıyor bu kendine kalislar uzadıkça.. Kendiyle huzur bulmaya başlıyor.. Kalabalıklar azalıyor.. Boşa Zaman harcadığın her şey azalıyor.. Ve kalan zaman sana rahatlık olarak donuyor :))
Bazen verebilir ama her zaman değil. İnsan daha kendi karmaşasını çözmede yetersiz kalırken bir de işin içine diğer insanların sinyalleri karışınca geçerli hale gelen durum. Bu mutlak bir yalnızlık değil tabii, daha çok ne zaman araya karışacağını, ne zaman geri çekileceğini kontrol edebilme serbestisi.
Ya su Dostoviski 'nin söylediklerini çok dinlememek gerek. Adam bildiğimiz serseri modunda yaşıyormuş. Severek takip ettiğim bir youtuber var. Çok iyi Dostoviski hayranı anlatıp duruyor... neler neler yapmış yaşamış.. Borç batağına saplanıp kaçmak için ülke değiştirmiş vs.. Huzuru bazen sevdiklerimin yanında bazen de kendimle Rabbim arasında buluyorum. Nasıl bir huzur aradığımıza göre değişir yani sorunun cevabı 🙂
Kişilik & Karakter konusunda 14,5b cevap paylaştı.
Huzur vermeyen bir çevreye sahip insanlar için elbette bu tabir doğrudur boş insanlarla çevrili bir çevremiz varken kendi içimize yönelmek en doğrusudur
Bazıları yalnızlıkta bir canavar bulur, bazıları huzur. Ben huzuru durmakta buldum. Yalnız veya değil bir anlığına durup gökyüzünü izlediğim her an huzura dokunduğum anlardan.
dostocum ihtiyaçlar hiyerarşisinde piramidi ter çevirip sırtımızda mı taşıyalım ne yapalım allah aşkına diye bir sitem etsek haklı sayılır mıydık acaba. huzur yerlerde, toplayacağız