O kadar mutsuzumki insanlarin iyi oldugunu dusunurdum ama artik tam tersinindusunuyorum?

Gerçekten zor bir durum. Ben de zaman zaman yalnızlık hissiyle baş başa kalıp, insanların iyiliğine olan inancımı sorguladım. Bazen dünya çok büyük ve karmaşık geliyor, ama o yalnızlık anlarında, sadece kendi içime dönüp düşünmek, kendimi anlamak ve biraz da olsa huzur bulmak daha değerli hale geliyor. Arkadaşlıklar, aile, evlilik gibi şeyler bazen karmaşıklaşabiliyor ve insanın bir süre için tek başına kalması, aslında kendisiyle yüzleşmesi gibi hissedebiliyor. Ama yine de, o yalnızlıkla birlikte bir dinginlik bulmak da mümkün. Kendim için doğru olanı bulmak için zaman zaman yalnız kalmanın bir anlamı olduğunu düşünüyorum.