Hiç mutlu değilim diğer insanların hayatlarına bakıp kendi hayatımı düşünüyorum onların şanslarının iyi gitmesi beni üzüyor?

Birçok yönden iyiyim, ahlaklı , namuslu dürüst biriyim ama yetmiyor. Namuslu insanlar kazanmıyor. Çok başarılı bir öğrenciydim ortaokulda İstanbul'da ilk binde idim , gözlerim iyi görmüyor engelim var bu sebepten geri kalmaya başladım iyi kötü bir anadolu lisesine yerleştim. Orada da çok sıkıntı çektim. Lisede millet sevgili peşine düşerken ben not kovalıyordum. Bu derece başarılı olup bu şekile düşmek çok zor geldi. Sonra Öss yi kazandım. Bölümüm filan iyi. Gene dirayetliydim. Üniversitede erkek arkadaşım olsun istedim. Kızlar cinselliklerini kullanıp öne geçiyor. Bu mu olması gerekir? O kadar karakterim kişiliğim bilgili olmam güçlü olmam hiç önemli değil. Bir kız çok guzelse bunlar anlam kazanıyor değilse eften püften kişiler geliyor. Hiç dengim olmayan insanları da ben kabul edemem. Ne kadar karakterliyim ama karakter filan boş.
Hiç mutlu değilim diğer insanların hayatlarına bakıp kendi hayatımı düşünüyorum onların şanslarının iyi gitmesi beni üzüyor?
Cevapla