İnsanların hayatlarına imreniyorum ve benim hayatım bana kötü geliyor?

2 cocugum var biri 6 yasında kızım diğeri 2 yasında oglum var. Oğlum evde ya da dışarıda durmuyor kriz geçiriyor bazen de koşuyor Hiç arkasına bakmadan Hani kaybolacak kadar uzağa koşuyor ve ben bu durumda bunalıyorum Çünkü bırakacak kimsem yok Kayınvalidem hastanem uzakta ve eşim de haftanın bir günü izinde tabii çok da anlayışlı bir insan olmadığı için bana diyor sabret üç dört senen daha var çekeceksin diyor Ben de telefonda sosyal medyada gezinirken Bazı insanların işte cemiyetteki fotoğraflarını ya da gezmedeki fotoğraflarını ya da sahildeki fotoğraflarını görünce iyice kötü oluyorum sinir oluyorum Hatta Ağlama safhasına geldim ben bu durumdan nasıl kurtulacağım Zaten ben de bir değersizlik başarısızlık hissi var Üstüne bir de bu eklendi
İnsanların hayatlarına imreniyorum ve benim hayatım bana kötü geliyor?
Cevapla