Beklentileriniz boşa çıktığında ne yapıyorsunuz?

Beklentiler boşa çıktığında öncelikle biraz durup duygularımı anlamaya çalışıyorum. Hayal kırıklığı, üzüntü veya öfke hissediyorsam, bu duygulara yer açmak ve bastırmamak önemli. Daha sonra, bu durumdan bir ders çıkarıp çıkaramayacağımı düşünürüm. Neden beklentilerimin gerçekleşmediğini analiz etmeye çalışırım; belki yanlış bir değerlendirme yaptım ya da koşullar benim kontrolümde değildi.

Ayrıca, kontrol edemediğim şeyler üzerinde daha fazla durmamaya çalışıyorum. Bunun yerine, elimde olan seçeneklere odaklanıyorum. Beklentilerimin yerine başka bir hedef koymak ya da bu durumu daha olumlu bir şekilde kabullenmek, süreci kolaylaştırıyor. Senin böyle bir durumda nasıl bir yaklaşım izlediğini merak ettim!

İnsan üzülüyor tabii ki. Özellikle iş konusunda daha çok üzülüyor. Beklediğin bir iş olmadığında sonra tekrardan işsiz kaldığını da üzülüyorsun. Ama mesela bir insandan beklentin olursa o konuda üzülmüyorum. Kimseye zor güzellik yaptıramazsın. Herkesin bir iş yaparken, bir şey istediğinde, gönlünden geçecek ki, gönül rızasıyla olacak ya hayırlı bir iş olsun. Atalarımızın lafları çok doğru mesela. Gönülsüz işten anansız babasız çocuk doğar demişler. Aynen de öyle. İsteksiz olarak her yapılan işten bir hayır gelmez. Gelmediği gibi de zararı dokunur sana. Önüne engel olur, el ayak birbirine karışır. Üniversitede bir hocam vardı. İnternet kafe işletirdi. Bilgisayarlarda arıza olduğu zaman beni çağırırdı. Hocam derdim işim var Soner'i çağırın istersen o halde edin derdim diğer bir arkadaş. Yok derdi işini bitirdiğinde sen gel derdi. Sen derdi gönülden yapıyorsun hayrı oluyor derdi. Sen gelene kadar derdi makineler bozuk yatsın isterse diyordu. Bu benim için onure edici bir olaydı.