Karakterim yok neyi sevip sevmediğimi çözemedim 22 yaşıma geldim hala bilmiyorum?

Evet ve her şeyden anlık çözümler beklediğim için hani hemen sahip olmak isteyip olmadığım için depresyon giriyorum hiçbir şeyi istemiyorum bu sefer. bu dongude kalıyorum. mesela ben araştırmaci biri miyim bunu anlamak için araştırma yapmam gerek dimi ama yapasim gelmiyor. oyle bir paradoks işte.

Sonra bu fikre takılı kalıyorum. ben araştırmacı mıyım neyim. ben düşünüyorum günlerce. ama araştırma bile yapmıyorum içimden gelmiyor. yapsam bile araştırmacıyim diyemiyorum kendime. araarirmaci insan daha çok şey bilmeli çünkü. ama ben ortada olmuş oluyoem ozaman keşke hiç olmasaydı da internetin en azından kendime cahil araştırmayı sevmiyorum diyebilirdim. ama imkanım var internetim var
Ozaman başına bela oluyor bu seçenekler

hayır ne olduğumu tam olarak soyleyememek ile alakalı

Hep başkası düşündü zaten benim yerime pf dediğin gibi vardı önceden ama çoktan tek başıma kafayı yedim ya. kimse kalmadı sevdiğim
Kendim düşünüyorum ama OKB deli etti ya
Artık seven birisi bile fayda eder mı karar verirken bilmiyorum. onceden beni dinleyenler varken en azından karakterim var gibi hissediyordum

Yalnız kalınca kendime daha yoğunlaştım ve bir düşünce döngüsüne girdim. eskiden birilerine kendimi anlatırken sadece bir şeyler paylaşmış oluyordum bukadar derine inmedigm için içinden çıkılmaz paradokslrim olmuyordu. ama şu an bu yalnizlikta ne yapacağımı seçmek bile bir paradoks benim. icin
O mı bu mı şunu her şey paradoks benim için

Ama işte çok zor mesela interneti birakmak istiyorum son zamanlarda çünkü internette nereye hangi uygulamaya girsem bilgili biri mı olsam eglenceli bı şeyler mı acsam okadar çok seçenek var mı YouTubeyi sildim zaten bu düşünceler yüzünden. neyse kı küçüklükten beri baktığım için fazla eksiklik hissetmiyorum. ama sürekli yeni videolar yükleniyor illaki çağdan geri kalcam kesin olacak bu. bu düşüncelerim yüzünden eskisi kadar rahat şekilde eğlenemiyoeum bir bilgi bile öğrenemiyorum. iste YouTube kafamı karıştırdıgi için bir seçenek olduğu için çünkü sildim onu aynı zamanda Instagrami da sildim aklıma geliyor arada ve geri kalmış hissediyoeum ama düşüncelerimden kurtulmanin tek yolu bu. cunku ben bı şeylere başlayınca takılı kalıyorum reelsi sonuna kadar kaydırmaya çalışiyorum sonra YouTubedeki tüm videoları izlemeye çalışıyorum bunlar beni çok sinir ediyor böyle olmak istemiyorum önceden böyle değildim zaten sadece tüketiyordum teknolojiyi ama böyle oldum işte. arada aklıma geliyor acsam mı diyorum bunu düşünmemek için interneti komple kapatasim geliyor ama internette dizi izliyorum tek zevkim o. instayi YouTubeyi dusunmemek için komple internet kapatma fikri güzel ama arada dizii aktivitem De yanmış olacak o yüzden yapamıyorum bunu
E bari dizilere doyayim ( nasıl mümkünse artık o da ) ondan sonra kapatırım internet diyorum o da hemen olamıyor işte vakit alacak o da. hemwn karar vermem gerek benim ama. sonra diğer bir paradoks da şu, googleye her girişimde dizi izlemek için girsem bile googleye görünce araştırma yapmak aklıma geliyor ben daha bu araştırma işini bile cozememisken yani araştırmacı mıyım değil miyim onu çözememisken dizi izliyorum internette bu da sinirimi bozuyor. yine interneti kapatasim geliyor. kisaca internette ya tek bir hobim olsun istiyorum ya hiç olmasın. tek bir hobim var şuanda dizi izlemek başardım aslında diğer seçenekler sinir etmiyor beni ama googleye girince araştırma yapmak zorunda hissediyoeum böylece 2 tane hobim varmış gibime geliyor

Ama işte dusuncemin temelinde 2 tane hobim olmamaliydi. ama googleye girmeden nasıl dizi izlicem o da bir paradoks. dizileeri interneti bırakabilmek için bırakasm var ama izlemeyi sevdiğim için bırakmıyorum da. sonra da 2 hobili mıyım ben acaba diye düşünüyorum her googleye görüşümde bazen araştırma da yapıyorum, sonra ben madem tek hobili değilim ve seçim yapmışım şuanda dizi ve araştırma arasında ( öyle seçim yapmış gibi oluyor çünkü Google zorunlu hissettiriyor, biraz seviyorum aslında araştırmayı ama hiçbir yere koyamıyorum araştırma olgusunu internet olmasa bile yapılan bir şey sonuçta o o yüzden araştırma konusu çözememek yani araştırsam bile araştırmacı biriyim diyememek interneti kapatmak istememe sebep oluyor ) işte madem tek hobili olamıyorum ( seçim yapmamak için tek hobili olmak istiyorum bu benim vardıgim. bir çözüm) ama onu bile basaramiyorum işte 2 hobili gibi oluyoeum googleyii dizi izlemek için açıp gördüğümde bile. gormemem gerekiyor ya da araştırmacı İsem diziyi bırakmam gerekiyor ama iki hobili gibi oluyoeum şuanda. bu sinir ediyor işte. sonrea da düşünüyorum madem 2 hobiliyum ve tek hobili olamıyorum ozaman neden Instagram ve YouTubeyi kullanmıyorum? Bu da ayrı bir paradoks oluşturuyor işte. cozemiyorum.

Hayat beklentisi ile alakalı değil aslında
Tamamen dusuncesel bir süreci bile çözemiyorum. cunku düşünmeyi bilmiyorum galiba
Bu da sinir ediyor. kararli net birisi olmak isterdim. ama su araştırmayi seviyor müyüm sevmiyor müyüm belli bile olmadığı için interneti kapatasim geliyor ama dizi izlemeyi seviyoeum diye kapatamiyorum, sonra da 2. Paradoks oluşuyor ardından madem 2 hobiliyim seçim yapmış gibi oluyoeum çünkü hem araştırma yapıp hem dizi izleyen birisi olarak gün içinde illaki ikisinden briisni seciyorum ve ben seçim bile yapamadığım için seçim yapmaktan nefrer ediyorum çünkü araştırmacı değilim bile diyemiyorum ( araştıran biriyim De çünkü) oyüzden 2. Paradoks da şu madem 2 hobim oluor neden Instagram ve YouTubeyi sildim
Araştırma YouTubeden de yapılıyor sonuçta. ama benim YouTubeyi silme sebebim su, girince tüm videoları izlemeye çalışıyorum kafayı yiyorum aşırıya kaçıyorum her şeyde. ama dizi izlerken bu olmuyor. cunku uzun sürüyor diziler ve bitene kadar başka bir dizinin baskısı olmuyor üzerimde. ama YouTubeyi izlerken hep daha bilgili olmaliyimmsu videoda da eğlenmeliyim diye takıntı yapıyorum. bu huyyma sinir oluyorum. bu takıntı bitek dizide oluşmuyor

Ama diziye giden yolda da Google var işte o da bana araştırmacı biri misin bul çöz diye haykırıyor sanki ama ben buna cevap veremiyorum cevap veremedikce sanki 2 hobiliymisim gibi oluyor sonra Instagram ve YouTubeyi De acasim geliyor çünkü düşüncemin temeline oturttugum 1 hobili olma fikrini uygulayamiyirum. Her şeyi sildim ama bı Google işini çözemedim :(.. ayrıca bazen YouTubeyi ve Instagrami neden silmis olduğumu bile unutuyorum kendime aciklayamiyorum ya da. bu da ( Onları tekrar indirme isteği doğuruyor ) bu da İnterneti kapatmak istememe sebep oluyor seçim yapmış olurum yoksa tüm uygulamaları tekrar indirisem bu da karakterimi bulamadım demek olacak. zincirli yani. secim yapamama hissi her şekilde ortaya çıkıyor kısacası öyle diyim. tum uygulamaları sevmek benim karakterim mı gerçekten hayır değil asla degil. sevmek istemiyorum hiçbirisini.

Kafamda bu kavramlar olmasın istiyorum ya da bu şekilde bu durumu çözmek karakterimi bulmak neyi sevip sevmediğini bulmak istiyorum ama bulamıyorum hepsini yapmayı seviyorum çünkü. tum uygulamaları seviyorum ama takintim olduğu için silmek zorundayıdim. her şeyi silmisken araştırmadan da vazgeçmem gerek ama ben sizi açarken hep aklıma gelen bı şeyden vazgeçmiş sayilmam. Yani googleyii gördükce rahatsız oluyorum araştırma yapasim geliyor onu eleyemiyorum.2 hobili De olamam çünkü benim için ya 1 hobi olmalı kafamın rahatlığı için ya da bunları düşünmenin anlamı yok zaten. isre o yüzden 2 hobili olunca diğerlerini silmiş kullanmaktan vazgeçmiş olmanın anlamı olmuyor
Bir anlamı olması için 1 hobiye dusurmem lazım. hem seçimden kurtulmak için , hem De o uygulamaları aşırı kullandığım için. madem sildm onları neden ozaman hala 2 hobim kalmış gibi oluyor.

Tamam her şey onlar değil zaten. benim baska işlerim olsaydı bu sefer onları yine takacaktim. burada ana konu şu. ben karar vermeliyim ve bu hobi konusuna takıldım. biliyoeum hiçbir şey yapmayanlar var ben De yapmicam veya yapcam devam edilen takip etmeye interneti ama ikisine da karar veremiyoeum işte. engeller var çünkü o paradoksu da anlattım. gercek hayatta da takılırdim mesela oraya mı gitsem buraya mı tarzı şeyler. ama sorun şu internet kafama bazı kavramlar sokuyor. siz 40 yaşındasınız sanırım. ama ben mesela kafamın özgür olmasını istiyorum bı yandan. cunku bu kavramlar oturduğum yerden yapma imkanım olan kavramlar aktiviteler olduğu için seç çözümle karar ver diye haykırıyor kafamda. ben De boş kafada olmak isterdim ama imkanların hakkında dusunmez misinn mesela
Eğer imkanın varsa düşünürüm neyi sevmeli sevmemeliyim diye çünkü internetim var. sen sevmediğin için kullanmıyorsun bu bir netliktir. ama bende o da yok anlatabildim umarım. dusunmeden bir karar vermeden mı kullanmıyorsun o tvyi falan? Hayır sevmediğine karar verdiğin için kullanmıyorsun. iste ben De sonuca giderken takıldigim şeyleri yazdim.
Geçmiş yaşamda yasasaydim biraz daha o zaman beynimi meşgul eden kavramlar olmazdı. cunku oturduğum yerden yapacak seçecek ne olurdu kı zaten? Bilgiyi kütüphaneye giderek alırdım geçmiş hayatta yasasaydim. bu na da karar vermek zorunda olmazdim. Çünkü gidersem seviyor olurdum araştırmayı. ama şuanda anlayamıyorum ben internet vardiye De araştıriyor olabilirm o yüzden neyim ben çözemiyorum. yani sadece imkanım var diye yapıyorum ama artık bir karar vermek istiyorum sadece imkanım diye kullanmak değil
Kişiliğini bulmak istiyorum
Gerekirse eski insanların kadar cahil kalırım ama yeter kı düşünce sürecimi çözeyim
Sorun bu işte.

Yaşamaya çalışmak tabi beyni bu tür şeylerden koruyor
Ama ben çalışmıyorum haklısınız ama yine De çözmek isterdim şunları... sonra bidaha da seçim yaptıracak imkanların içine girmek istemiyorum ne zor iş beyni ikna etmek gerçekten. ama Internet aile evinin bir imkanı olduğu için ve ben bugüne kadar düşünmeden kullandığım için artık sorgulamaya başladım sadece. ilerde daha başka şeyleri sorgularım belki ama şimdilik içinde bulunduğum kucuk eğlenceli dünyanın tek sorunu bu. cunku evden senle çıkmıyorum zaten başka aktivitem yok. tek sorun kendimi bulmak şuanda. sadece düşünce sürecimi bir mantığa oturtmak veya. ondan sonra belki bı daha böyle şeyler gelmez aklıma. ama çözmek gerektiğine inanıyorum.

Sevdiğim şeyleri ben secerim zaten ama interneti ben secmedim aile evinin imkaniydi ve sorgulamadan kullandım hep. ama bu okbli kafam gel gör kı bunu da sorgulamaya başladı. soegulamadan tüketirken daha mutluydum. ama bukadar kendini bilmezlik sinirimi bozmaya başladı. kendim için en azından şunu seviyorum sevmiyorum diyebilmek isterdim. cunku insanların hepsi net. ben değilim. bu kötü bir şey.

Teşekkürler

Ama Internetiniz var sonuçta işte
Konu da bu. mesela sizin bir imkânınız o. swviyosunuz kı kullaniyosunuz ama içindeki uygulanmalari seviyor musunuz. iste beni düşündüren bu. ya komple sevmeliyiz bı şeyi ya hiç bence. cunku diğer sevdiğim şeyleri neden seçemedigim gözüme batıyor. ve neden bukadar çok güzel şeyin içindeyim duygusu
Beni karakterim olsun artik her şey de güzel olamaz illaki sevmem bı şeyleri ya demeye itiyor ama bı bakıyorum her şeyi yapmayı seviyorum evet YouTubeyi bile seviyorum Instagrami da seviyorum ama silmek zorunda hissettim. ve öyle devam etmek istedim ama kafam karışıyor. yukarda anlattıklarımdan dolayı