“Sen” olmanın en güzel\ en keyifli yanı nedir? Kendini nasıl tanımlarsın?

Bana uyan, benimle anlaşan, çok mutlu olursun o kadar söylüyorum. Yeter ki bana değer versin, bana o değeri hissettirirsin. O bana bir gelirse ben onu o zaman bin giderim. Onun için elimden gelen her şeyi yaparım. Bu kişi arkadaşım bile olsa mutlu olması için elden geleni yaptığım gibi mutlu olması beni mutlu eder. Onun için kendimden ödün bile verebilirim. Ama yeter ki dediğim gibi değer ve kıymet bilsin. Aklına gelmeyecek şeyler yaparım onun için. Küçük sürprizler mutlu edecek bir şeyler. Ama o bir giderse ben de bin giderim geri. Nasıl hareket ediyorsa ona göre hareket ederim. İnsanlar ne hak ediyorsa onu veririm.

kendi kabilesini kurmak isteyen, eski kafalı bir kızılderiliyim. kuzey karolina, arkansas ya da missouride, bir cherokee kabilesinde doğmadım. siouxlar ya da chayenneler ile akraba değilim, ama kendimi ait hissettiğim insanlar onlar. 21. yüzyılda, hala insanlıktan umudumu kesmiş değilim, doğayla iç içe, huzurlu bir hayat kurmak istiyorum.

şehirlerden, mesailerden, koşuşturmadan, aptalca kaygılardan, kalabalıklardan, aşırı doz televizyondan zehirlenmiş insanlardan bıktım.

bu yaşam biçimimizde, erdemli olmaya yer yok. kendimize, ailemize, ve inançlarımıza vakit ayıramıyoruz. birbirimize güvenimiz, itimadımız yok. bu şehirlerden uzakta, bir ovada, vadide, insanca yaşama imkanımız var.

gereksiz, hatta çıldırasıya kalabalık yaşıyoruz. popülasyon fazla, imkanlar kısıtlı, insanlar aç gözlü, birbirimize tecavüz edip öldürüyoruz. üst üste istiflenmiş, balık yığını gibi yaşayıp, birbirimize dayamanın ahlaksızlığı üzerine palavralar sıkıyoruz. denizde yüzüp ıslanmamak mümkün değil.

en son ne zaman, toprağa ayak bastığını unutan, insanlarla dolu şehirler. çocuklarımız kuvözlerde doğuyor. gelecek vadeden bir burjuvanın, bilmesi gerektiği kadarı için, okullara teslim ediyoruz onları. sokakta, toprakta değil, büyükşehir belediyeciliği rant anlayışının ürünleri, sentetik parklardaki, rahatsız edici salıncaklar ve hiç heyeceanlı olmayan ya tahterevallilerde eğleniyorlar. bir kaç yıl sonra, google çağının, android kuşağı diye anılacak bir nesil yetiştiriyoruz.

Çadırım, kadınım, atım ve onurum yaşamak için yeterli olurdu.

İş sıkıntısı yaşamaz