Siz olmanın en güzel yanı nedir?

Ben olmanın güzel yanı; İçimde her bir mevsimden filizlenen dallar var, hangisine b'aksam, göğün hudutsuz alemlerinden tohum saçar. Her dalda başka başka biçilmiş sîretimi d'okurlar. Hangisine kalbimin kapılarını açsam; Hanesiz kalışımı seyrederken bulurum kendimi. Onca alem içinde bir yere sığamayışımla kalırım. Alır, bugün koyar beni bir diyara, yarın olur sürgün eder başka bir yurda🤷🏻‍♀️ Hergünüm seyirde, kendimden, ondan olanların izinde. Burası dünya diyorlar da, ben dünyada değilim! Bedenlerinden sıyrılamamışların gözünde belki bir deliyim. Mühim değil buna sevinirim! Bedendeyim ama ben zahirde değilim; Kalbim benim elimde değil ki! Yetişemiyorum ben bile benim için çizilen yollara... Pes ettim aklıma irademi İradesine teslimim! Dün görünen başka, bugün bana gösterilen başka. Her vaktin açılan perdeleri var, sırlar dizili sayfa sayfa gel de anlat bunları, dünyadan başka herşeye kapalı sadırlara yer yüzünün çatlayan zeminlerinden, hergün, her saat, her dakika, her saniye,... Binlerce hikmet yükseliyor semalara! Her birinin rengi, sıfatı, kokusu, manası başka başka. Görünenden, duyulandan, dokunulandan, hissedilenden çok daha fazlası var, var sanılanlardan çok daha başka! Yokluğun perde arkasında asılları var oysa kalbin kilitli kapılarından aralanmaz kişiyi bu d (ün) ya. Şekiller, zahir âmâlar için bir kandırmaca! Bakana değil göreneymiş, bu meyvelerle dolu b'içilmiş oda ulu orta yerlerde yoktur izin, saçılmaya gören, göz sanırlar bilen, akıldır sanırlar. Oysa yanıldılar. An (ıl) mak cevheri ki! Her işi ve eylemi, O güzelin ismiyle anlamlandırmakmış anahtarı. Bir açtıran lazımmış açılacak odalara, bir de emanetlere sadık bir bekçi gönül gerekmiş ahde Vefa sözleşmesine..

Velh'asıl leyya! Derin bir bilmece bu; "Dalları göğe uzanan bir ağaçta s'öz olmak!"