Sevildiğimizi sandığımız ilişkilerde, aslında yalnızlığımızı mı gizliyoruz?

Evet.. Yalnızlık bazen o kadar ağır gelir ki, öyle çöker ki insanın üstüne.. İnsan yalandan da olsa iki çift tatlı söz ve içten bir sarılış için kendisini yalan bir ilişkinin içine bırakır usulca.. Geçici bir süre için de olsa yalnızlığı unutmak iyi gelir insana..

Ben şöyle okuyorum bu durumu.

Biriyle tanışıp uzun bir ilişki yaşadıktan sonra, ondan öncesini pek hatırlamıyor insan. Nasıl oyalandığını unutuveriyor. Onu oyalayan, başka şeylerle meşgul eden bir çok şeyi hatırlamıyor.

Birini unutamamanın en büyük yanılgısı burada başlıyor. Bu tarz ilişkilerde bağımlılık olduğunu görebilirsiniz. Kişiye değil ilişkiye bağımlılık, duruma.

Detayda o yazdığın cümleleri bende yaşıyorum ama bu sebepten hayatıma birini almaktan imtina ile kaçıyorum. Bu karşı tarafa saygısızlık olduğu gibi insanın öz kişiliğine zarar verir.

Bir defa hayata geldiğimiz şu dünyada sevdiğimiz, beğendiğimiz, tam anlamıyla onda tutuklu kaldığımız kişi ile beraber olamayacaksak yanımızda kimse olmasın ne kaybederiz.