Kimse vazgeçilmez değildir. Ne evde, ne iş yerinde, ne başka yerde. Evde yeri gelir karın kocan bile seni kapı dışarı eder. 40 yılık evlilikler bitiyor. İş yerinde 10 sene çalışırsın tecrübelisindir bir bakmışsın ertesi gün yerine birini getirmişler seni kapıya koymuşlar. Siteyi saymıyorum zaten. Egoist insanlar cirit atıyor. Bir engel düğmesine bakar. Bir iş yerinde gece mi gündüzüme kattım 10.5 sene aralıksız çalıştım. Sonra bir gün proje bitti eline sağlık dediler kapı dışarı gönderdiler. 2.5 yıl başka yerde çalıştım oradan ayrıldım tekrar geri çağırdılar. Kara kaşıma kara gözüme hasret oldukları için değilde eşek olanın sırtına semer vuran çok olurmuş ondan. Burada yine aynı. Birine bir iyilik yaparsın sonra bir laf edersin konusu geçer başına kakar olursun. O da sana sırtını döner. Birisini korursun ona hakkındaki konuşmaları söylersin sonra ispiyoncu olursun. Uzadıkça konu konuyu laf lafı açar. Ne kimseye güven ne kimseyle konuş. En iyisi bu. Saygılar selamlar.
Vazgeçilmez oluşum kişiden kişiye değişir. Birçok kişi için vazgeçilebilir, birkaç kişi için vazgeçmeyi deneseler bile vazgeçilmez olabilirim. Çünkü bu mesele esasen böyledir evet.
Vazgeçilmez değilim ama dokunduğum ruhun kopması kolay olmaz, bulunmaz Hint kumaşı değiliz ama fazla da tevazu göstermeyecek kadar çok kopamama vakası yaşadık 😀