Kederde kadere dahil mi yoksa?

Köşe bucak kaçmak istediğim hâlde, Burnumun dibinde kocaman bıkkınlıklar,

Dağ gibi yorgunluklar ve zincirleme yanlışlar var.

Yanlışın da zararın da neresinden dönersem döneyim kâr etmiyor,

Aksine boynuma dolanan ipi gerip,

Sandalyeyi ayağımın altından devirmiş gibi oluyorum.

Dönülmez akşamın ufkunda değil,

Silinmez yazının karasındayım..

Yokuşu çok, dolambaçlı ve dik yolların yorgunuyum..

Dinlendirmiyor hiç bir şey ve hiç bir yer..

Coğrafya nasıl kaderse, keder de bir kader.. Kader de keder de yapışıp kaldı üstüme..

M. Gülşen