Aşırı düşünüyorum ve bundan kurtulamıyorum?

Sanırım kabullenmek herşeyin ilacı. Erkek arkadaşın mı olmuyor. Bunu kabullenmek gerek. Zayıflayamıyor musun? Kabullen. Ailen mi kötü bu gerçek ile yüzleşip bunu kabullenmek benim hayatımda böyle ne olmuş yani demek lazım. Kusurlarımızı kusursuzlaştıramıyorsak onları kabullenmeliyiz. İnsanlar kötümü kabullen güvenme onlara. Yaşadığın evden mi memnun değilsin? sttir et memnun olsanda olmasan da öleceksin bir gün. E madem herşeyin bir sonu var öyle ise neden ah o yok ah bu yok çekeyim ki? Sahip olduğum bütün kötü ve çirkinliklerle beraber gerçekleri yaşayarak olabildiğince keyif almaya bakıyorum. Ben süpermen değilim dünyayı insanları etrafı çevremi değiştiremem. Gibi şeylerle motive oluyorum...

Hayır hiçte bile ergence gelmiyor. Benden sana 2 tavsiye gelebilir anca. 1 gerçekten seni mutsuz ediyor mu o ev annen baban abin artık her ne ise. Eğer öyle ise bir an önce o evden uzaklaş fakat mentorun olsun. Seni güzel yönlendirecek güveneceğin ablan falan . Çünkü hala öğrenmen gereken görmen gereken üzüntüler sevinçler var yalnış adımlar atarak ilerletmek seni daha çok üzecektir. 2 Assssla birisini sevdiğini düşünüp aileni bırakıp ona kaçma. %90 yalnış kişiye denk geleceksin ve o kişi senin bu durumlarını bildiği için ailenden daha çok çektirecek sana. Ama ergence düşünmüyorsun. Son derece hak veriyorum sana. Eğer seni mutsuz eden ailen ise ayrı eve çık. Ben kız akrdeşimi 24 yaşında iken o ayrı eve çıkardım. Böyle daha mutlu. Annesiyle yanyana gelince kedi fare gibiler. Bu şekilde ikisi de birbirini çekmiyor ve daha çok seviyorlar birbirlerini...