Yaşınız ilerledikçe sizin için daha önemli olan neler var?

Zaman ve saglik. Ikisi de kaynedilince degeri anlasilan, parayla satin alamayacagimiz seyler. 24 yasindayim bu zamana kadar o kadar hata yaptim ki. Bana sunulan zamani iyi degerlendiremedim. Sosyal mesyaya cok bagimli oldum. Derslerime, sınavlarıma gereken zamani vermedim.

Tum bunlar disinda yanimizdaki insanlar zamana yenik dusuyor. Aile, sevdiklerimizle zaman gecirmenin cok onemli oldugunu farketmeye başladım. O kadar hizli akiyor ki bu zaman.

Bir anda 24 olmusum ne ara oldu bilmiyorum. Ailem yaşlanmış, kardesim esek kadar olmuş. Bu zaman konusunu ilerde de dusunuyorum. Turkiye sartlarinda her sey o kadar zor ki. Esimin bizimle zaman gecirmesini istiyorum ama calismasi gerek. Calisirken de vaktinin cogu gidecek. Bu cok kotu

Ya da ben cocuk olunca calismak istemiyorum mesela bu zaman olayindan dolayi. Bile isteye bilincli yaptigim bir çocuğa annesizlik yasatmak istemiyorum. O da buyuyecek, zamana yenik dusecek. Ilk kelimelerini, ilk anne dedigini, ilk emekledigini, ilk ayaga kalktigini, ilk adımlarını vs göremeyeceksem zaman ne işe yarar? Bunlari ben sirf calisiyorum diye bakici, kayinvalide ya da annem duysa ne olacak ben duyamadiktan sonra? Bir daha gelecek mi o zaman? Gelmeyecek.

Zamani hic ettiğimi farketmeye basladim. Telefonda cok vakit gecirdigimi, universite sinavini fazla ciddiye almadigimdan, gereken zamani o zaman vermedigimden Şu an mutsuz oldugumu farkediyorum. Keza kpss de oyle. Zamani iyi kullanmadigimdan bugun istedigim noktada degilim. Başarmanin bedelini bir donem icin odemeyenler, basarisizligin bedelini bir omur oderler. Ben ikinciyi sectim. Bilincli yapmadim belki ama yanlis yaptim. Suanda da o zamanin icinde sıkışıp kaldim.

Her saniye o kadar onemli ki. Bedavaya harcayacak zamanimiz yokmus bunu yavas yavas idrak etmeye basladim. 1 saniye ile bir kazadan kurtuluyorsunuz mesela. Zaman bu dunyada bedava verilen ama kiymeti bilinmeyen, yeni dunya duzeninde tum teknolojik gelismeler, cogu uygulama insanin zamanini öldürmek icin tasarlanmis gibi de geliyor artik bana

Sevdiklerimin yaslandigini ve bir gun olmayacaklarini yuzlesmeye basladim. Ilerde kuracagim yuvada esimle de, cocugumla da maksimum duzeyde zaman gecirmek bugun ana amaclarimdan ve düşüncelerimden biri. Eşim hangi meslegi yaoar bilmiyorum ama bu zaman, bizimle vakit gecirme acisindan öğretmen olsa iyi olur falan diyorum bazen.

Ama bu meslekte olmasa da baska is yapsa da onunda bizimle, kurdugu aileyle vakit gecirmeye gonullu olmasi lazim. Onem vermesi lazim. Onunda zamanin kiymetini bilmesi lazim. Insallah bunu dusunen ve farkinsa olan bir esim olur.

Simdiki cogu koca ve baba işten eve dondukten sonra yorgunum diyerek elinde telefon o uygulamadan baska uygulamaya atliyor. Gunumuzde telefon zamanimizi alan ve fazla mesai isteyen bir sey.

Telefon uygulama bagimlisi olmayan, ailesiyle zamani degerlendiren esler lazim. Yoksa zaman oyle de geciyor boyle de. Telefona baksanda geciyor, ailenle cocugunla oynayarak, sohbet ederek, onlari bir oazar kahvaltisina, gezmeye götürerekte geçiriyor. Karar bizim elimizde.

Saglikta oyle. 6 yikdan beri kronik hayatimi etkileyen bir durumum var. Saglikta cok kiymetli. Agrisiz sizisiz hayat surmek cok luks ve guzel bir seymis. Bu hayatta saglik ve zaman hic edilmemesi, onem verilmesi gereken seyler.

Ha saglik bazen elimizde olmayabiliyor. Allah dert verip derman aratmasin, sifa versin. 24 yasimda zaman ve sagligin önemini anladim. Hala da anliyorum devam ediyor, farkindaligim artiyor bircok seye karsi.

Ileri ki zamanlarda Rabbim zaman, omur, saglik verirse daha farkedecegim bircok sey olacak. Insallah bu farkettiklerimi hayatimda uygulayabilirim. Bircok seyi farkediyorum ama uygulamada ciddi eksikliklerim var ve erteleme hasyaligim vs de var.

İsteklerime, düşüncelerime, duygularıma ve belki de en önemlisi ruhuma sahip çıkmak. Beni ben yapan bu şeylere ben dışı etkileri uzak tutmak bu hayattaki amacım. Benden uzak ben yaşamak, çok fazla insanın yaptığı bu. Niye gelmişsin ki kendinden kaçıyorsun sen demezler mi. Sana yanlış gelen yanlıştır kendini uzak tut, kırıp dökme, suçlu bulma, mecbur hissetme, sen uzaklaş değiştiremezsin. Sahip olmak değil marifet süslemek, kendinden katmak. Gülmenin bile ben dışı olanını gördüm ne kadar acı değil mi? 😃 Çok kişi hissettiğini yansıtamadığından, sağladığından ya da değiştirip gösterdiğinden amaçsız, mutsuz yaşıyor. Sonra da soruyor neden mutsuzum? Neden hiçbir şey istediğim gibi olmuyor? Bu insanlar kendilerine bakmaktan korkuyorlar. Yaşam acısıyla tatlısıyla güzel. Doğum günlerinde hep bir adım daha yaşlanır, ölüme yaklaşırız. Pasta bu acı düşünceyi tatlı tatlı örter. İyi de kötü de birbirine ihtiyaç duyar. Her ikisi de tek ve sürekliyken çekilir gibi değil. Vücut spor ve adrenalin, ruh heyecan istiyor. Dünya düz bir çizgide ilerlemiyor, insanın kalp atışları bile inişli çıkışlı, düz olduğu vakit ölmüşsündür, atta başka bir dünya yani tahtalı köy 😃