Sizin için efor sarf eden oldu mu hiç? Tepkiniz neydi?

Haklıydı ya da haksızdı diyemem, sonuçta sonuna kadar gidilmedi. Ama deneme yanılma yöntemine kurban edilemeyecek kadar sağlam zemin üzerine kurulmalı, evlilikler. Bu konuda ailemi daha sonra çok iyi anladım. İyi bir insandı, fakat denk değildik. Bunu asla ego yaparak söylemiyorum. Ama ben Avrupada yaşıyordum, o Türkiyeden gelmişti. Yabancı dili yoktu. Üniversite okumamıştı, benim tahsilim devam ediyordu. Ben dini değerlere önem veren biriydim, onun ise din sadece dilinde olan birşeydi. Onun ailesinin kültürel değerleri benimkinden çok çok farklıydı. O ailenin gelin anlayışı ve gelinden beklentileri muhtelen bana uymayacaktı. Benim ailem ise onu başından beri “hiçbir baltaya sap olamamış” olarak görüyordu. Sorumsuz değildi, tembel değildi ama pek denk olduğumuz da söylenemezdi. Ahlakî değerlerde de uyuşmazlık vardı. Ben mahremiyete, kadın erkek ilişkilerine aşırı dikkat ederken, evlenmeden hiçbir erkekle el ele göz göze kırıştırmayı tasvip etmezken, o sevgilileriyle baya ileri gidebilen bir insandı. Ayrıca ailesinde aldatma, karısının üstüne bir tane daha kadın kaçırma, böyle saçma sapan ahlaksız olaylar vardı. Totalde şunu diyebiliriz: Ailemin bir bildiği vardı.