“Asla güvenimi boşa çıkarmaz” dediğiniz biri var mı?

Güven ruh gibidir; gittiği bedene tekrar dönmez ancak illa ki birileri bize bunu inandıracak ve kaybolanı yerine getirecektir.

Ben insanlığa olan inancımı kaybettim hanımefendi ama ne yapayım kendimi artık böyle teselli ediyorum. Şu hayatımızda, yaşantımızda kadın erkek ilişkilerini gördükçe kendime de üzülüyorum insanlığa da. Bende içimdeki o saf-i temiz duygularımı artık bulamıyorum, kime duygularımı ve kendimi adadıysam yüreğim boş döndü ve hep yanlış kapıda beklediğimi farkettim. Ne yapalım elden bir şey gelmiyor. Eskiden “seni seviyorum” un bir değeri vardı o kelimeleri sevdiğimizin sesinden duyabilmek için neleri vermezdik ki. Şimdilerde öylesine itibarsızlaştırıldı ki saf sevgi, değer, sadakat yok kalmamış, belki gelir bulur diye umutlandırıyorum işte kendimi

Sadece sende değil, TDK’ nın da kelimeleri kifayetsiz kalıyor 😅