İnsan tükendiği yerde ayağa ne kaldırır, karanlıkta kaldınğında ışığı nerde ararsın?

Bazen böyle hem duymak istersin hem duymamak, yüzleşmek istersin ama gücün var mı bilemezsin. Yükünü yük edinirsin. Merhem olmak istersin. Yüzünde tebessüm olmak. Geçecek dersin hemen geçmeyeceğini bile bile. Yorulursun ama gülümsersin. Bilirsin ki sen gülünce gülecekler. Beklersin. Bazen sabah bazen akşam olmasını. Tökezlersin. Durursun. Oturmak istersin bazen.☁️ Gücün hiç bitmeyecek gibi gelir. Kalkıp devam edersin. Çaresizliği değil çare olmayı istersin. Rahatlattığın vicdanın mı diye sorarsın kendine. Cevabını bildiğin sorular sorarsın. Kızarsın bazen neye kızdığını bilmeden. Şükredersin. Etmelisin de şükrü bilmeyenin hayatında huzur eksik olurmuş. Evlat olduğun yerde bazen roller değişirsin. Ana baba olursun. Uyursun. Gün aysın da dersin. Her gün birbirinin aynı olsa da bir umut beklersin. Umut edersin. Yarını bilmemek ne kötü dersin. Sonra tövbe edersin. Karmaşıktır insanoğlu. Bilemezsin. Sağlık olsun dersin. Ne anlamlı bi cümle olduğunu bir kez daha anlarsın. Tekrar edersin. Sağlık olsun...

🌞
🌞
İnsan tükendiği yerde ayağa ne kaldırır, karanlıkta kaldınğında ışığı nerde ararsın?
Cevapla