Kendinizi dinleyemediğimiz veya toparlayamadığımız dönemlerde, istesek bile hiç bir kimseye ışık olamayız. O dönemlerde biraz daha kendimizle baş başa kalarak, toparlanmaya ve psikolojik olarak rahatlamaya ihtiyacımız olur. Yeterince hareketli bir çevreye sahipseniz, sürekli olarak insanlar dibinizde bitiverir. Nefes alamadığınızı fark edersiniz ve istemsizce sert davranmaya başlarsınız.
Kısaca: Kendi karanlığında boğulan bir insan, bir başkasına ne umut olabilir ne ışık..
Ay bile gecenin karanlığında ışık saçar semaya.. Yıldızlar dahi ışık saçar, zifiri karanlığa.. Hepsi gecenin karanlığında boğulmuşken ve siyah gök kubbe örtmüşken üstünü ne güzelde kılavuz olurlar bir gemi kaptanına..
Karanlıkta kalanlar da ışık saçar ve aydınlatırlar insanı. Kendi dertlerine ne kadar gark olsalarda sevdikleri insanlara, bir umut olabilir, vakti ile onlara yardımcı olabilirler.
Gören bir göz için ve bakmayı bilene onların bu hali bile konuşmaya hacet ettirmez. Bakmayı bilene, düşmemek için onda ki bu derin hale.. Işık saçar tüm karanlık ruhları gören göz ile bakmayı bilene...
Let him/her burn to see... Olabilir tabii ki. Sonuçtaki evimizdeki lambalar da yalnızca evin içini aydınlatmaya yarıyor, dışarıya pek bir faydasının olduğu söylenemez. Şimdi bunu içten dışa çevir... Eğer gündüz vakti parjurları indirirsen günümüz teknolojisi ile zifiri karanlık elde edebiliyorsun. Boş yapmak şöyle dursun, konuyu ciddiyetle ele alırsam şunu diyebilirim ki; muazzam bir tiyatro yeteneği, kudretli bir manipülasyon ile her şey mümkün. Böylelikle kahramanımız daha kendi içindeki gecenin koynundaki sokakların lambalarını yakamazken, pekala bir başkasını kendi güneş sistemine sokabilir.
Olabilir fakat senden eksilip, diğerine katilanlar sonucunda çok daha kotu bir duruma gelme ihtimali var. Kişi önce kendi iç huzurunu yakalamayı basarmali ki başkalarına da ışık oldugunda hiç sönmesin.
Bu onun ne bilmediğine bağlı kara cahilse zaten onunla karanlıkta kaybolursun ama karanlıkta parlayan bir mücevher misali insansa o seni bambaşka dünyalara götürebilir o insan emin olun kendi karanlıgının yoğunluğun da insanlardan uzak kendiyle yogurulmustur değerini bilen de olur bilmeyende
olamaz.. olamayacağı gibi o insanı da karanlığa gömer.. Ama ısrarla uzak durmak istese de kimi insanlar bunu anlamıyor.. sonra da karanlıktan sıkılıp o insanı daha karanlığa gömüyorlar
Herkes kendi karanlığından kurtulmak ister, bir başkasına ışık olamaz belki ama Nazım Hikmet'in dediği gibi sen yanmasan ben yanmasam nasıl çıkar karanlıklar aydınlığa?
Olamıyor. Geçmişte yasadıgım guvensızlık yuzunden erkek arkadaşımla ayrıldım. Sanki hep yalan söylenip salak yerıne koyuluyormusum hıssı oluyor. Aşamıyorum daha da kötüsü nasıl aşıcagımı da bilmiyorum.
Mum ışığı bu duruma en iyi örnek sanırım. Kendi dibi karanlıkta kalsa da , başkalarının önünü aydınlatıyor. Zaten bu yüzden dertlerin paylaşılması tavsiye ediliyor. Herkes bir başkasına ışık olur, sana ışık olan biri de elbet bulunur.
En çok onlar yardım eder aslında. Mesela ben. Kendi meselelerimi , problemlerimi halledemezken başkalarına destek oluyorum , yardım ediyorum , elimden geldiği kadar sıkıntılarını çözüyorum , motive ediyorum. Böyle işte. Teşekkürler
Ahanda karşında canlı örneği duruyor gerçi boguldugum önlenemez ama kendi sorunlarımla tek başıma başaçıkarken başkalarının sorunlarına kayıtsız kalamıyorum herkes mutlu olmayı gülmeyi hakediyor bence tabi ne kadar hak ediyor orası tartışılır
Bence olabilir. Kendine faydası olmayan kimse, başkasına fayda verebilir. Ama bunun için uğraşması lazım. Çünkü içi kararan bir kişi, başkasını aydınlatmak için oldukça uğraşması lazım. Demişler ya "Mum dibini aydınlatmaz" onun gibi
Belki evet belki hayır kişi eğer kendi kadar diğer taraf içinde çaba göstermek istiyorsa neden olmasın ama kendi derdine derman olamayan insan başkasına olmaya çalışırsa ayaklarına dolanacaktır. Buda sağlıklı olmuyor.
Mum dibine ışık vermezmiş, sen mum olursan dibini aydınlatamazsın ama yandıkça kendin hariç her yeri aydınlatırsın. Erir bitersin ama birileri ışığın ile aydınlanır. Yani yanmalısın. Yandıkça başkalarına ışık olursun.
ne yazık ki saf olan insanlar çoğunlukla yapar ;benim gibi alacağım parayla bile mutlu olamıyorum köle gibi çalışıyoruz şu sistem de, başkasının narsistçe düşüncelerine bakarak kendi hayatınıza yön bile veremiyosunuz en sonunda ''Nerdesin'' kelimesi kaos zihinde devam ediyo bitik oluyosunuz Bundan güzel gebe kalma stili mi var? garantili filozof garantili ordinaryussun ertesi gün senden yardım isteyen satıyo
Evet, olabilir. Ne kadar zor ve sıkıntılı bir dönemden geçsem de sevdiklerime zor zamanında destek olup sıkıntılarına yardımcı olabiliyorum. Kendimden çok başkalarına faydam dokunur.
Olur, lise çağımdayken ilk ders kafayı ceketimd gömerdim akşama kadarda kalkmazdım, 2. ders yan sıradaki kadir sağolsun horlamaktan uyutmadı, o gün onun sayesinde matematik sınavı olduğunu hatırladım.