Kaosun travması mı bu? Mutluluğu göremeyen bir bedenin, mutluluk karşısında şaşıp kalması mı? İçimdeki bu hüzün niye?

abla gönlünü içini ferah tut huzursuz olma endişeli olma yapmak istediğin şeyleri yap ama işte içine kapanma ne olur ya bizim en büyük sorunumuz nedir biliyor musun içimize kapanmak hiçbir şey söylememek duygularınla ilgili yaşadıklarınla ilgili yaşattıklarınla ilgili yaşayamadıklarınla ilgili

Bazı acılar acıtmıyor onları benimsiyorsun ve ilacı, o yaranın kanamasıdır. İyileşirse eksik kalacakmışsın gibi. Bir ırkla arana uçurumlar koyarsın da o boşluk kapanmayacak gibi gelir. Kalıtsallaşmış ruh hali semptomlarının reaksiyonlarını iyi analiz etmeli. Aksi halde geri dönülemeyecek normalleşmelere yol açıyor. Ve bu söylediğimi sadece yaşayan bilir, hastalıklı bir düşüncenin sağlıklı bir hale dönüşme süreci acıtır. Çünkü alışmışsındır o acıya ve getirdiği ruh haline. Sende mutsuzluğa istemeden de olsa bağlanmış ve sonucunda mutluluğa bir reaksiyon veriyor olabilir mi vücudun, ruhun.

Belki de sadece içinden bir şey seni olası bazı durumlara karşı uyarıyordur ama bence bunda korkmanı gerektiren bir durum yok. Sadece bir savunma mekanizması diye düşünüyorum.