İçimdeki sebepsiz huzursuzluk ve mutsuzluk neden bir türlü geçmiyor, psikolojik olarak ne yaşıyor olabilirim?

İçindeki o isimsiz huzursuzluk aslında ruhunun mevcut kalıplarına sığmayıp yeni bir genişleme alanı arayan o soylu daralmanın dilsiz bir çığlığıdır bazen mutsuzluk insanın kendi hakikatine uyanması için verilen en sarsıcı ama en dürüst randevudur. Bu hüzün bir hastalık değil belki de hayatın gürültüsünde kaybettiğin o özgün tınıyı yeniden bulman için kalbine fısıldanan derin bir sessizlik davetidir. Kendini bir boşlukta hissetmen aslında eskiyen benliğinin yıkılıp yerine daha bilge ve daha köklü bir yapının inşa edilme sancısından başka bir şey değildir