Şimdi sayfalarca yazarım aslında ama çok uzatmadan, bence insan ruhu aşık olduğunu bedenden önce hissediyor nasıl derler şöyle bir his sanki başka bir evrende o hep senin yanındaymış, sanki varlığının tamamlayıcı parçası oymuş gibi. İnsan kendine benzeyene aşık olur benzemese bile ona benzemek için çaba gösterdiğine aşık olur gülüşüne olur sesine olur. Hiç hayal etmediğin birini görürsün ya bu mu yok ya dersin sonra dönüp bir daha bakarsın yüzünde tatlı bir tebessümle, kendini kandırma çok aşıksın dersin kendi kendine aptalca bir his. Saçmalık :) Onu hergün gören insanları kıskandığın zaman anlıyorsun çok aşık olduğunu
Ne kadınlar ne de erkekler aşık olur. Kadınlar soylarını devam ettirebilmek için, kafalarındaki ideal erkek tanımına uyan erkeği bulunca çiftleşme isteği ile onu kendilerine bağlamaya çalışırlar. Çok da romantizm falan içermiyor olay, daha çok hormonal.
Bu insandan insana değişen bir kavram bana göre. Bazı insanlar ilahi Bir Aşka Aşık olabilirler. Bazı insanlar güzel bir yüze veyahut bir başkası güzel bir kalbe aşık olabilirler. Bu tamamen insanın karşıdaki kişiye bakış açısı ile alakalı bir durum.
O saatten sonra kaşın, gözün, bakışın, gülüşün, endamın, saçın ve boyun hiç bir ehemmiyeti yoktur aşığın gözünde. Tıpkı mecnun gibi leylasını bulmuştur artık.