Yıllardır yaşadığım motivasyonsuzluk-hedefsizlik?

22 yaşında, üniversite 1. sinif öğrencisiyim. YKS ye ilk girisimde kötü sıralama yaptım ve mezuna kaldım. Mezuna kalınca dershaneye vb gitmedim, arkadaslarla da koptuk. Bir sene daha evde kaldim. Yine kötü siralama yaptım. Ayrica o senenin sonunda sosyal fobim olustu. Daha sonra 2 yıl daha mezuna kaldım ve sosyal anlamda dibe vurdum, kilo aldim vb. Bir süre depresyon da yasadim. 4. senede zar zor kazandiktan sonra ilgimin olmadigi bölümü seçtim (siralama ona yetiyordu.). Üniversiteye gittim ama deprem olunca baska üniversiteye geçiş yaptim, yine ayni bölümü seçtim aptalca davranip. Bölüme dair en ufak ilgim. yok, calisma hevesim yok. Günleri yatakta uzanip telefonla oynayarak geçiriyorum. Okula bile adam akıllı gitmiyorum. Bitik durumdayım yani. Sürekli geleceği düşünüyorum, ne iş yapacam, nasil para kazanacam diye. Çünkü okuduğum bölümün rekabeti çok, okul ismi ciddi önem taşıyor. Girişken biri de degilim zaten.

Lisedeki arkadaslarimin hepsi mezun olacak, gelir elde ediyorlar. Erasmusa gitmek istiyord her zaman, bugun eski bir arkadasimin erasmusa gittigini görünce kiskandim. Çünkü halen 1. sinifim. Geride kalma hissi beynimi rahat bırakmıyor. Kıskanıyorum ama elimden geldiğince dizginlemeye çalışıyorum kendimi.

22 yaş bir seylere başlamak için geç mi? Çünkü mezun olup askere gitmeyi de sayarsak, işe atilmam 26 yaşında olacak. Çok geç para kazanmaya baslayacagim. Evlenmek istersem birikim yapmam gerektiğinden 3-4 sene daha ertelenecek mesela. Hayatımdaki çoğu şeyi ertelemek zorunda kalacagim diye düşünüyorum. Siz neler düşünüyorsunuz, öneriniz var mi vb

Genel olarak iç dökmek için de yazdım biraz. Teşekkürler