Dünyayı kimin gözleriyle görüp, algılamak isterdiniz?

Çocuk olmak isterdim.
Bir çocuğun gözünde, bitirmek istemedi bir şeker, bayramları sabırsızlıkla bekleyen, uçurtmalardan, saklambaç oynamaktan, gelecek planı yapmadan, kaygı duymadan, anne babasının öldüğünü görmeden, gülümsemesi sahte olmayan, elindeki yiyeceği arkadaşıyla paylaşan, madeni parayla bile mutlu olabilen bir çocuk.

Biri var öyle yalanlarında boğulan :) Merak ediyorum acaba nasıl bir dünya görüyor, kuruyor ve yaşıyor :) Mutluluk avuntusu bu kadar mı basitlik kazandırır bir insana? Yaşayın doya doya. Kendiniz olun ve öyle görün dünyayı. Kimsenin zaman kaybına tahammülü olmamalı.