Kız gibi değilim, çok sertim. Duygularımı bastırmadan nasıl kurtulurum?

Hayatımda çok kötü şeyler yaşadım en sevdiğim kişiyi dedemi kaybettim. Bir dönem annesiz babasız kaldım. O dönem de akrabalardan şiddet gördüm haksız yere. Duygusuz biri olmamdaki ilk nokta burası bence. Beni dövme sebepleri annemi babamı özledim diye aglamamdi bana duygularımı bastirmayi öğrettiler bugün duygusuzsam en büyük sebebi onlar. Sonra annemle babam boşandı yeni okula gittim orada da dislandim. Burada da çok duygusuzdum. Sonra ortaokulda da başka bir okula gittim orada da çok utangaç ve yine dislandim yani hayatım boyunca dislandim. Ve iyice erkeksi olmaya başladım. Sonra ergenliğe girdiğimde teyzem dalga geçti değişen organlarimla ilgili çok utandırdı bana çok utanç verici şeyler söyledi kadinligimdan hep utandım onun yüzünden. Sınav senemde ev işi yaptirdilar ders çalışmadım onların yüzünden kötü bir lise kazandım. Yani hayayimi mahvettiler. Şimdi de mezuna kaldım istedigim uniyi kazanicam eminim. Ama çok duygusuzdum böyle elim kesiliyor mesela dikiş attiriyorum hiç korkmuyorum acımıyor bile. onun haricinde zaten insanlarla ilişki kuramiyorum çünkü çok sogugum bana yapmacık ve şımarık gibi geliyorlar. Ya da beni yine dislarlar mi diye düşünmüyor da değilim. Yani benim hayatımın çoğunluğu böyle geçti şu an da böyleyim bu duyguları bastırma dan nasıl kurtulabilir?
Kız gibi değilim, çok sertim. Duygularımı bastırmadan nasıl kurtulurum?
Cevapla