Asosyal olmaktan kurtulmak?

Ben 19 yasinda icine kapanik birisiyim. Birisiyle konusurken cekinirim, utanirim kendimi ezik hissederim, karsimdaki kisinin bana hep yukaridan baktigini dusunurum. Bu yuzden insanlarla iletisim kuramiyorum. Yanlis bir sey yaparsam veya soylersem karsimdaki insan hakkimda ne dusunur diye icim icimi yer, surekli baskalarinin dusuncelerini kontrol etmeye calisirim, yani kendim gibi davramamiyorum, bir turlu kendim olamiyorum. Surekli karsimdaki insanin 'dusunebilme potansiyeli oldugu' seyler uzerine sergiliyorum davranislarimi. Gercekten deli oldugumu dusunmeye basladim. Hatta sinifta otururken acaba arkamdakine nasil gorunuyorum, soyle otursam ne dusunur, sirtimi duvara yaslasam acaba o kisinin aklindan ne gecer onu bile hesaplamaya calisiyorum. Karsimdaki insanin kiz/erkek olmasi hic farketmiyor benim icin. Kimle konussam inanilmaz bir heyecan geliyor ve rahat olamiyorum. Kendimi bildim bileli icine kapanik bir insanim. Bu sene universiteye basladim ve ister istemez bir suru insanla konusmak ve iletisim icinde olmak zorunda kaliyorum, ve bu bana iskence gibi geliyor. Bir an once fakultede yapmam gerekenleri halledip yurda donmek icin can atiyorum. Bir an once insanlardan uzaklasmak istiyorum. Cunku yalniz kalinca asiri mutlu ve huzurlu hissediyorum. Fakat bunun ileride benim icin buyuk bir sorun olabilecek olmasindan korkuyorum. Yaptigim arastirmalarin hepsinin sonucu 'ozguven eksikligi' ne cikiyor. Birisiyle konusurken boyle nasil diyeyim, ezik-pisirik gibi gorunuyorum, kendim de farkindayim. 19 yasinda boyle bir insan profili beni gercekten cok rahatsiz ediyor, ozelliklede karsi cinse boyle gorunmek.. Sizin benim icin tavsiyeleriniz nedir?
Asosyal olmaktan kurtulmak?
Cevapla