2023'ü geride bırakırken neyi yanlış yapıyorum?

Madem yeni yıla giriyoruz yepyeni başlangıçlar yapayım, gerçekten objektif eleştiriler duyayım diye anonim bir şekilde hayatımdaki kötü gidişi anlatmaya karar verdim. Hayatımda değer verdiğim hiçbir insandan gerçek bir eleştiri duyamıyorum. Belki de insanlar görece anonim oldukları bir platformda daha rahat eleştiri yapabiliyordur. Herneyse...

Dışardan, uzaktan bir yerlerden bakan birinin oldukça imreneceği bir hayata sahibim. Zaten yeni tanıştığım insanların büyük bir çoğunluğundan da "keşke senin yerinde olsam" cümlesini defalarca duyuyorum. Olmak istediğim bir okulda, olmak istediğim bir bölümde öğrenciyim. Öğrenci olmama karşın yazılım geliştirme alanında bir çok sektör profesyonelinden daha fazla kazanıyor, daha fazla saygınlık görüyorum. Çünkü bu işlere ortaokul yıllarımda evimde internet dahi yokken başlamıştım ve haliyle epey tecrübe biriktirme şansı buldum. Misal çocukken sokakta oyun oynamaz ansiklopediler okur, bozulan elektronik eşyaları tamir etmeye çalışır, bilgisayar denen o sihirli makinenin sırlarını çözmeye çalışırdım.

Şimdi gelelim hayattaki problemlere. Çevremdeki insanları iki gruba ayırıyorum. Ben gibi idealistler ve iyi insanlar. Bu iki kümenin kesişim kümesinde ise sadece benim bulunduğumu düşünüyorum. Hayatımdaki bir insan ya iyi ama hayat vizyonu olarak benim altımda, ya da en az benim kadar idealist, hayatında bir şeyleri başarmak isteyen ama nankör oldu. Bu iki tanıma da uyan bir kişi bile bulamadım. Ne arkadaş anlamında, ne de sevgili anlamında.

Kendimden taviz vereyim tamam o kadar da iyi olmasın ama idealist olsun dedim. Bu seferde "ben seni arkadaş olarak görüyorumcular" başladı. Ağzım iyi laf yapar, tipim fena değil, başarılı bir insanım, özgüvenim yerinde ama bir şeyler eksik demek ki. Sanırsam 20-30 yaş grubundaki kadınların %99'luk bir kesimi fırlama, kendisini aldatma potansiyeli oldukça yüksek insanlarla birlikte olmayı tercih ediyorlar. Yaş 30-35 olduğunda anca dank ediyor bazı şeyler. Veya okuduğum şehir oldukça küçük bir yer olduğundan benim bakış açım bununla sınırlı.

Kalabalıklar içinde yalnız kalmak, ya fikirlerinin ya da duygularının anlaşılmaması gerçekten zor bir mesele. Şimdi diyeceksiniz ki niye bunca şeyi buraya yazdın. Sadece bir yerlere yazabilmiş olmak için bile değerdi. Belki de cidden aynı şeyleri yaşamış veya anlayabilecek biri okur. Öyle birinin olduğunu bilmek bile, yalnız olmadığını anlamak açısından güzel olurdu. Ayrıca bu problemi nasıl aşabileceğim noktasında görüşlerinizi de bekliyorum.

Hepinize iyi yıllar. Umarım 2024 hepimize, sevdiklerimizle geçirebileceğimiz, güzen anılar biriktirebileceğimiz fırsatlar sunar.