Geçirdiğim çok kötü dönemden sonra hiç neşem kalmadı, eski neşem hiç yok. Depresyon belirtisi mi?

Anlatıyorum o an iyi geliyor ama sonra yine her şey aynı bide insanlar yaşadığım durumu saçma buluyor anlamıyor dışardan bakınca bunun için mi diyor insanlar ama elimde olmadan bu şekildeyim işte

Saçma buldukları için dinlemek ye istemiyorlar

2 yıl önce ilişkim başladı her şey çok güzel gidiyodu bide benim ilk defa yüz yüze görüştüğüm gezip tozduğum kişi o ilklerin nasıl unutulmaz olduğunu bilirsiniz sosyal medyadan vs tabiki flörtlerim olmuştu ama ben hiç takilayim kafasında değilim ciddi ilişki kafasındaym o çıktı karşıma ve hayalimdeki insan resmen neyse oda ciddi benim gibi evlenme teklifi falan etmişti aileler biliyodu ben üni bitene kadar beklemek istedim her şey normal giderken bi gün bi duydum birini öldürmüş kötü biri değil asla belalı insanlar başına bela olmuş işte kavga esnasında küfür falan edilince olmuş burası uzun hikâye duyunca dünyam başıma yıkıldı resmen bi yandan ona bişey olmamış diye şükrediyorum bi yandan onu göremicekmiyim ilişkimiz bittimi diye düşünüyorum tabi bunların yanı sıra öldürdüğü kişinin yakınları falan beni takip ettiler vs başka olaylar da yaşadım ben çok kötü ağlıyordum hiç susmadan sesli bir şekilde ben hiçbir şeye ağlamam normalde ama aylarca diyorum bak hergün ağlıyodum belki saçma gelebilir ama çok zor 4 gün aralıksız uyumadığımı biliyorum yemek yemiyodum yabeve girmiyodum ya da yataktan çıkmıyodum ağır depresyon geçirdim işte ama 1 yıl oldu zaman geçtikçe alıştım hayatıma devam ediyorum ama asla eski neşem yok yaşayan ölü gibiyim kimseyle arkadaşlık kuramıyorum hiç yüzüm gülmüyor tanıyan tanımayan insanlar bana gelip sana bişey mi oldu neden böylesin diyor durup dururken buda çok canımı sıkıyor

Bu elimde değil ki elimde olsa bunu çeker miyim hiç bıktım zaten insanların neden böyle soğuksun üzgün mutsuz enerjisiz demesinden

Diyorum ya insanlar onu sevmemi beklememi saçma bulduğu için bi konuştu iki konuştu artık konusunu bile acmiyorlar herkes kendi derdinde bide üstüne onlar akıllı ben saf canım durumuna düştüm sırf birini sevdim diye

İşte bende görüşün gidiyorum onu yarı yolda bırakmak istemiyorum bide sadece onu görünce mutlu oluyorum

Nasıl değil görüşüne gidiyorum hatta daha iyi ama nasıl yapacağım bilmiyorum ne onunla oluyor ne onsuz

Bazılarına göre saçma geliyor insanlar anlamıyor beni ama böyle hissediyorum ve elimden bişey gelmiyor şimdi söylesem sizde yargılarsınız ciddi ilişkim vardı çok seviyodum onu ve o birini öldürdü cezaevine girdi hiç öyle bi insan da değildi ben hayatımda karşıma bunun kadar iyi bir insan çıkmaz derdim etrafına bana yine iyi ama bi olay yaşadı ve birini öldürdü benim okulumu bekliyorduk ailemiz falan biliyordu bi an dünya başıma yıkıldı resmen çok fazla yıprattım kendimi artık ağlamıyorum falan ama hiçte yüzüm gülmüyor tanımayan bi insan bile gelip neden böylesin diyor

Kapatmıyorum işte bide görüşüne falan gidiyorum sadece onu gördüğümde mutlu oluyorum neşeli oluyorum diğer günler hep yaşayan ölü gibiyim insanlar önce geliyo kaynaşmak için sonra umutları kesiliyor benden çünkü benim yüzüm gülmüyor bi kere hiç tanımadığım adam yoldan geçerken bile dedi çok bitkin ve gözüküyorsun diye o derece yani düşün

Bitkin ve üzgün**

İşte herkes bunu söylüyor bende önceden biri böyle bir şey yaşasa bende aynı şeyleri söylerdim ama olmuyor öyle

Ben bunların hepsini biliyorum ama olmuyor işte yapamıyorum o kadar ümit verdim onada

Sağol herkes bunu diyor işte bende olsam böyle derdim heralde

Başına gelirse görürsün alçak sürünmeyi

Sağol yinede bişey diyemiyorum doğrusunun o olduğunu biliyorum zaten

Nerden randevu alacağım hangi doktordan

Tamam teseki

Teşekkürler

Ne

Aynen

Vallahi kendime bi köpek aldım tek dostum o oda eve işiyo artık dayanamıyorum satcam hayvanlara sardım yani onunla kafa dağıtmaya çalışıyorum diğer kerime ne yaşadığımı yazdım ordan okuyup yorumlar mısınız

Tn

;(

Teşekkürler