Annesiz bir hayat düşünebiliyor musunuz?

anne varken değeri bilinmeyen kişidir.. eve geldiğin zaman kapıyı açtığında genelde mutfakta görürsün onu o sevimli elleriyle yuvasına yemek hazırlar. evde müzik dinlediğin zaman süpürgeye son gaz verip ayaklarının altında dolaşır ve dinlediğinden hiç birşey anlmazsın. Sabah bir başlar akşama kadar söylenir en acımasız gerçekleri annemin hakaretlerinde duydum ben.Anne menajerdir kirlinden okul hayatına varana kadar herşeyini takip eder. Kocasını ayrı çeker onun tarafına ayrı hürmet çocuklarına ayrı anlayış gösterir. Anne görevi hiç bitmeyen maaşsız bir askerdir.Televizyon izlerken mutfaktan gelen tıkırtıları bile güven verir insana. Onun yokluğu büyük bir boşluktur ve ne yazık ki o boşluğu annemiz olmadğı zaman far ediyoruz :( Allah kimseyi annesiz bırakmasın,kimse anne acısını yaşatmasın,kimsenin kanatları kırılmasın

Allah'ın rahmeti annenin üzerine olsun başın sağolsun kardeş

annemi değil ama babamı kaybettim 13 yaşımdayken, adapte olması zor gerçekten.

o yokluğa alışılmıyor bir kere, onu geç. bir süre sonra kabulleniyorsun sadece. yüreğinin bir tarafında bir boşluk kalıyor ve ondan kalan o boşluk ne yapsan dolmuyor, sana tavsiyem işe o boşluğu kabullenmekle başlaman. onun dışında olacaklar... acını görmezden gelmeden hayatın içinde kalmaya devam et, işinle okulunla ilgilen, dostlarınla vakit geçir. insan ailesinden birini kaybetti mi tüm dünyası yıkılıyor, sadece o dünyayı elinde kalanlarla yeniden kuranlar gerçekten hayatta kalıyor. ve istedikten sonra, o dünyayı yeniden kurmak inan hiç zor değil...