Bunu düşünüyorum. İnsan psikolojisi yoğun yalnızlığı kaldırabilir mi? Kimseyi istemiyorum, kimsesiz bir hayat kurmak istiyorum. Ne arkadaş, ne sevgili..

Bunu düşünüyorum. İnsan psikolojisi yoğun yalnızlığı kaldırabilir mi? Kimseyi istemiyorum, kimsesiz bir hayat kurmak istiyorum. Ne arkadaş, ne sevgili..

Tercihi yalnızlık güzeldir. Dinlendirir, motive eder, huzur verir, rahatlatır...
Ama derin yalnızlık ya da mecburi yalnızlık tehlikelidir. Kimsesizlik hissi, tek başınalık korkusu, bunalım hâli insanı içten içe bitirir. Hayatta her şey zehirdir önemli olan dozudur sözü tam da bunun için söylenmiş bana göre. Yalnızlık bile dozunda olmalı.
"Maddesel dünyada insan gününü en fazla birkaç saat geçirebilir. Geri kalan zamanda ise manevi ve ruhsal, düşünsel bir dünyada yaşar. En çokta insan bu tür demlerde sırra kadem basar" Yavuz Orhan Süzen'in şiirinden alıntı. Mantıklı bulduğum ve bana da bu konuda ilham verdiği için eklemek istedim.
Zaten günümüzün tamamını kalabalıklar arasında geçiremeyiz. Evet insan sosyal bir varlık katılıyorum. Ama bu da kendimizle yalnız kalıp düşünmeyeceğimiz anlamına gelmiyor. Dengeyi kurduktan sonra yalnızlığa sımsıkı da sarılabiliriz, köşe bucak da kaçabiliriz. Mümkün bu yüzden de.
Ancak hissettiğimizle gerçekte olan her zaman uyuşmaz. Kimi zaman da kalabalık ve samimi arkadaşlar arasında yapayalnız hissederiz.
Thank ⁁ou
İnsanın hayatı boyunca mecburen muhatap olacağı insanlar olacak. Özellikle modern çağda bu daha çok arttı. İş ortamı, okul ortamı, üniversite ortamı vs. Hiç bir inanla muhatap olmayacağım tamamen yalnız olacağım demek sağlıklı bakış açısı değil, insanlarla konuşursun fakat samimiyet derecesinde arana mesafe koyarsın bu daha gerçekçi. Ayrıca düşük kalite arkadaş ve sevgili olacağına hiç olmaması daha iyi olur bunlar çok çok gerekli unsurlar değil fakat seni üste taşıyacak kaliteli arkadaşlıklar ve ilişkiler içinde olursan iyi olur. İnsan sosyal bir varlık bu inkar edilemez, sağlıklı işlevsel bir çevre kazanımı yalnızlıktan daha etkili olacaktır.
Mümkün tabi ki de.. insan sevdiği olmayınca yani kendisini seven değer veren kimse olmayınca kalabalık için de bile kendini yalnız hissediyor.. ben öyleyim mesela kimsem yok şu an.. kendime yakın hissettiğim beni seven..
Cevap
23Cevap
Tamamen izole olmak mümkün değil. Yaşamsal fonksiyonlarına devam etmek için insanlarla mecburen az da olsa iletişim kurmak durumundasın.. Tabi olabildiğince az etkileşimde olman mümkün ama..
Evet mümkün ancak için sonu güzel yere çıkmaz
İnsanlar psikolojik ve fizyolojik olarak bir arada yaşamaya odaklı genellikle doğar. Tek başına bir hayat pek mümkün değil. Toplum olarak şehir, kasaba ve köylerde birarada yaşamamızın sebebi bu. İlk varlığımızdan beri tüm uygarlıklar böyle yaşamıştır.
Hmmm kendini izole edebilirsin elinden geldiği kadar. Az ve öz insanla görüşebilirsin fakat mutlaka birilerine ihtiyaç duyacaksın. Doğamız bu 🤷♂️
Tüm duygulardan yoksun bir sosyopat değilsen bu pek mümkün görünmüyor, kendi isteğin ya da çevresel faktörlerden dolayı yalnızlık hissedebilir ya da tercih edebilirsin, ama bunun sürekliliği tartışılır. Hayatının bir döneminde herkes bir güneş kadar yalnız, yıldızlar kadar kalabalık olur
Sanmıyorum. Bir toplum içerisinde yaşıyoruz, sosyal bir yaşantımız var. İnsanlarla uzun vadeli, devam eden bir iletişim kurulmayabilir fakat kısa vadeli, geçici şekilde de olsa illaki ister istemez insanlarla iç içe, iletişim halindeyiz.
Bir gün seni seven değer veren birisiyle karşilaşırsın...
Hayatın yalnız yaşamak için olmadığını anlarsınız. Her insan bir yarımdır, diğer yarısı seven , değer veren , her zaman yanında olandır
Güzel hatta mükemmel bir şey ama ne olursa olsun çevrende kardeşim dostum veya da abim ablam diyebilcegin 1 2 arkadaş tutmak iyidir. Kendin bile fark edemeden seni bazı şeylerden kurtarabiliyorlar.
Yalnızlık, yanlış insanlardan daha mantıklıdır
Sıkılırsan dışarı çıkar gezersin hiç tanımadığın insanlara selam verirsin yine mutlu olursun
Hiç ummadığın bir zamanda da seni her konuda tamamlayabilecek biri karşına çıkabilir
İmkansız değil ama yoğun bir şekilde yalnız hayat yaşamak insanı depresyonun kapısına götürür. Asosyal insanların bile muhabbet etmeye ihtiyacı vardır bence
Hayır mümkün değil. İnsan fıtratı gereği sosyal olan bir varlık.
Belli bir müddet yalnız yaşanabilir ama çok fazla buna maruz kalan kişi psikolojik sıkıntılar yaşar.
Kendine ait bir evde tamamen yalnız olduğun bir hayatı hayal et. Para geliyor yaşayabileceğin kadar. Zaman o evde akmaz. Depresif düşünceler bunlar.
uzun bir zamandır öyleyim, insanlarla işim olmadıkça durup dururken kolay kolay iletişim kurmam çünkü kendi kendime yetiyorum
Kendi içerisinde huzurlu ve mutlu bir insan ise yalnızlık kıymetli ve sürdürülebilirdir.. Lakin alışkanlıklar ve toplum yaşantısını göz önüne alırsak, sürdürülebilirlik oldukça zor..
Denemeden bilinmez, her şey olabilir, geri dönülemez hiçbir şey yok ya da yapılamayacak.
En büyük istegim 2 3 insan var sadece onlarda gitsin bitsin
Mutlu olamazsın öyle, bir süre sonra ağır gelir yalnızlık.
Kalıcı olarak hayır çünkü insan ister istemez bir zamanda sonra hayatına birini alıyor.
Psikolojin kaldırmaz, illa bi arkadaşın olmalı. Sevgilin olmasa da olur ama arkadaşın olmadan olmaz.
Nefesini tut ve vermek isteme. Takma kadar. Sadece yanlış insanlar
Bir süreç bu. Sonradan kendinden uzaklaştırdığın insanlar için üzüleceksin
Zor bu sorunun cevabını aslında cast away filminde bulabilirsin.
Benim bu. Ne sevgilim var ne arkadaşım bir anam bir babam
Ben yalnız olmak isterdim oldum da ama kaldıramıyorum sanki
Mümkün değil illa başımızı belaya sokacağız 🤣
hayır mümkün değildir
ben sandim. mumkun duruyor suanlik.
Bu pek mümkün değil
Sonsuzluk eldivenin yoksa çok zor be :D
O kadarını kaldıramaz herkes
kaldırır da yaş ilerledikçe zorlanırsın
bu zor işte
Olmaz bence
mümkün bence..
Kaldirir
mümkün, ben
Evet
Mümküm örnek ben
Imkansız
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?