Sizi bir kez terk eden birini tekrar hayatınıza alır mıydınız?

Hayır. Çünkü bazı kapılar ikinci kez açılmaz; ardında kalan, insan değil, verilmiş bir karardır.
Giderken arkasına bakmayan birinin, dönerken bıraktığı gölgeye de bakmam. Çünkü sevgi, canı isteyince çıkıp canı sıkılınca geri dönülecek bir han değildir. Beni bir kez kaybetmeyi göze alan, yokluğumla sınanmayı da göze almıştır. Sonradan duyduğu pişmanlık, benim yaşadığım kırgınlığın bedeli değildir. Beni terk edenin dönüşünü zafer saymam; yalnızca gecikmiş bir fark ediş sayarım. Çünkü bazı insanlar ikinci bir şansı değil, ilk şanslarını neden hak etmediklerini anlamayı hak eder.

Benim bunun için, onun bunu yapmasındaki yani; geri dönmesindeki etken olan durumu bilmek, benim açımdan önemli olabilir. Çünkü benimle olduğu zamanda; ona sahip çıkıp, onu koruyarak, hiç kimsenin ona benim gibi bakmadığı bir gözle ona değer vererek, bunu yaptığımda bana, çekip gidip sonra hiç bir şey olmamış gibi geri gelmesi, benim ona olan inancımı zedeler. Bu açıkçası benim hiçte tasvip etmediğim bir duruma evrilir. Bu açıdan ona karşı olan, birlikte olma inancım onun yanında durmak yerine, onunla artık bu ilişkinin yürümeyeceği fikri, benim düşünce olarakta bu ilişkiyi bitirme yönünde alacağım kararıda netleştirir. Çünkü bunca emeğe rağmen geri gelmek, bir bakıma saygıya sahip çıkıyor. Ancak bunun zamanı gitmeden önce olacaktı. Olduktan sonra saygıya sahip çıkmak, ilişkiyi geriye getirmeye imkan vermiyor..