Allah’a olan inancımı kaybediyorum :(?

Şöyle düşünebilirsin o hâlde: Allah, sevdiği kulunu en çok sınava tabi tutarmış. Yani bir öğretmen var ve sen de onun en sevgili öğrencisisin çünkü onun sözlerini en iyi tutan, kurallarına en çok uymaya çalışan öğrencisin. Öğretmen de seni seviyor ya hani senin kendisinin anlattığı şeyleri gerçekten iyice anlayıp anlamadığını anlamak adına sana sürekli sınav yapıyor. Sen de şu anda olduğu gibi artık bunalmaya başlıyorsun. Diyorsun ki “Bu öğretmen bir şey bilmiyor herhalde bir öğrenciye bu kadar sınav mı yapılır?” Ama bunu demek yerine o sınavlardan yüksek notlar almaya devam edersen öğretmen bir süre sonra ikna olacak. Ve bu sınavlarsan yüksek notlar almak için de yine öğretmenden yardım alman gerekecek. Çünkü sınavda soracak olduğu şeyleri öğreten kişi o sana. Örneğimizi açıklayacak olursak da dua etmek oluyor yardım alma kısmı. Eğer sen karşına çıkan zorluklar için Allah'a yani tek yardımcına inanmayı kesersen hayatının zorlukları yok olmayacak bu bir kesinlik. Belki sen e o varken de yok olmuyor diyebilirsin. Ancak bir zorlukta yalnız olmaktansa en azından bir yardımcının hep seninle olduğunu bilmek hiç değilse bile sana iyi hissettirebilir. Allah'a olan inancını kaybetmek yerine böyle bakmaya çalış olaya. Bu sana daha huzurlu hissettirebilir. Hem bu düşünce sana şeytan tarafından fısıldanan o tehlikeli düşüncelerden. Şeytanın söylediği hiçbir cümleyi ciddiye alma. Çünkü o kendi hayatını mahveden bir varlık. Ve buna sebep olan insanlığa da kendi hayatından beter bir hayat yaşatmak istiyor. O bizim dostumuz değil. Onu bu yüzden hiçbir zaman dinlememeliyiz.

Biraz dua edip sabredip sonra pes etmekle olmaz ki. Dua sadece darlıkta edilen, sabır sadece istekler gerçekleşsin diye beklenen bişi değil. Allah'ı hep anmalı, dua etmeyi asla bırakmamalısınız. Sabır anlık bir seçim değil, devamlı dile vurulan bir prangadır. Durmadan kötü söz etmek, küfretmek ya da diğerlerine kızmak istese de kendini durdurup diline sabra alıştırmaktır gerçek iman. Sahiden inancında samimi biri "isteklerim gerçek olana kadar" demez, hep Allah'ı anar ve O'ndan af diler. Size tavsiyem de sonuç ne olursa olsun bırakmayın. Pes etmeyin ya da kaçmayın. Her şeye rağmen, Allah'a koşun ve O'ndan başkasının bizi anlamadığını fark edin. Ne söyleyeceğimizi bilmesine rağmen O'ndan başka bizi dinleyen, anlayan ve yardım eden kimse yok. Unutmayın ki Allah var, gam yok