İnsanın kendisiyle vakit geçirmesinin faydaları nelerdir?

başka insanlarca sınırlanmayan kişi ifade kaygısı yaşamadan hareket ettiği için davranış çıktılarını başkalarının tepkilerine göre yeniden düzenlemeyecektir. bu da onun serbestliğine ket vurulmasını önler.

bu serbestlik beraberinde yaratıcılığı getirir. münzevi kişinin dikkati sosyal iletişimle dağılmadığından dolayı yaratıcılık kıvılcımı taze kalacaktır. yazarlar, besteciler, ressamlar en iyi ürünlerini inzivada verirler.

ayrıca kendi başına olmak bireysel gelişim için faydalıdır. kişi tek kaldığında kendiyle alakalı algısı değişir, özfarkındalığı derinleşir. bu da dış etkenlerden bağımsız olarak kimliğini keşfetmesine yarar. tefekkür için zaman bulmasını sağlar, özünü inceler.

çağdaş anlayış gönüllü yalnızlığı öteler, görmezden gelir. münzeviliğin hep yanlış bir şey olduğunu, yalnız kalan kişilerin aidiyet ihtiyaçlarının bozulduğunu iddia eder. araştırmalar ise özyineli olarak bunun aksini gösterir. bazı kişilerin hakikaten de yalnız kalmayı tercih ettiğini ve bunu yapıcı bir eylem olarak gördüklerini ortaya koymuşlardır. bu insanların ille hep sosyallikten kaçmak için bahane uydurdukları anlamına gelmez. insanlar bazen başkalarının anlık taleplerinden teneffüs etmek isteyebilirler.
bireysel gelişim mekaniklerimizin gitgide bir kişinin takipçisi haline gelme alışkanlığına doğru evrilmesinden dolayı gün geçtikçe içe kapanıklığın ve verimli yalnızlığın önemini hiçe saymamızdan yakınan yazar susan cain şöyle diyor: "yaratıcılığın bir bileşeni olan yalnızlık hem elzemdir hem de kıymeti bilinmemiştir. darwin'den picasso'ya, dr. seuss'a kadar bütün büyük düşünürler çalışmalarını inziva içinde sürdürmüşlerdir. gregory feist gibi psikologların araştırmaları çoğu alanda en yaratıcı insanların içe dönük kişiler olduğunu gösterir. bunun sebebi büyük ihtimalle içe dönük kişilerin yalnız vakit geçirme konusundaki rahatlıklarıdır." kaynak

Jenrt Anderson ise şöyle demiştir: "hissiyatım öyledir ki mevzu yaratıcılıksa izolasyon elzemdir."

Nikola tesla da durumu şöyle ifade eder: "dikkatin dağılmadığı inzivada yalnız haldeyken zeka daha sivri ve bilenmiş haldedir. düşünmek için büyük bir laboratuvara gerek yok. dış etkenler tepesine binip onu kösteklemedikleri zaman yaratıcı zeka coşarak serpilir. yalnız kalın, icat etmenin sırrı budur; yalnız kalın, ki fikirler o zaman doğar."

william o. douglas: "yalnız bırakılma hakkı özgürlüğün başladığı noktadır."

Arthur (ki kendisini sevmem): "kişi tek başına kaldığı sürece kendi olabilir, eğer ki münzeviliği sevmiyorsa özgürlüğü de sevmez; nitekim gerçekten özgür olduğu tek an yalnız olduğu andır."

Hendry David : "çoğunlukla yalnız olmayı tercih ediyorum. en iyisi bile olsa insanların arasında olmak hızla yorucu ve tüketici hale geliyor. yalnız olmayı seviyorum. inzivadan daha iyi yoldaşlık eden bir yoldaş bulamadım."

Ralph waldo emerson: "toplum, beni ihlal etmediği zaman iyidir ama en iyi hali inzivaya en çok benzediği halidir."

Bali’de pascal: "insanoğlunun bütün sorunları bir adamın bir odada sükunet içinde oturamamasından doğmuştur."

Walter russel: "doğayla konuşmak istiyorsan yalnız kalmaya bak. onun ihtişamlı fısıltıları bilinçaltına ilhamı böyle verir. doğa en kıskanç tanrıdır, öyle ki ancak onunla mutlak halvet içindeyken ilham verici esinlerini sana fısıldayacaktır."

Laurence sterne: "kalabalık kasabalar ve yoğun topluluklar düşünmeden kendinden mutlu olan kimselere keyif verebilir ancak irfana en iyi pansuman inzivada olmaktır."

Han suyin: "her insan kendi inzivasından korkar. ne var ki ancak inzivada kendini bilmeyi öğrenebilir, kendi sonsuz yalnızlığıyla başa çıkmayı öğrenebilir. bir insandan diğerine olan sevgi de ancak iki yalnızlık birbirine yaklaştığında, tanıdığında ve birbirini koruduğunda gerçekleşebilir."

Octavio paz’a göre ise yalnızlık insani bir hissiyattır, nitekim insana özgüdür. bu düşünceye zerre katılmasam da şöyle söylediğini aktarayım: "böylece, kişi, kendinin farkına vardığında bir başkasının yokluğunu da fark edecektir, ki bu da onun tek başınalığıdır."

öyle ki genel kanı kişinin tek olmaktan kaçınmasını haklı kılacak tek durumun başkalarıyla anlamlı ilişkiler söz konusu olduğu zaman olmasıdır. bile isteye faydalı sosyallikten kaçmanın iyi gelmeyebileceği düşünülür.

Kişisel gelişim için, hayatı analiz edemebilmek, farkındalığın farkında olmak hayatta kalabilmek. Kendini keşfetmek ne istediğine dair, bilmek yol almak. Düşünmek kavramak. En önemlisi uyanmak ve anlamak.