Boğuluyorum. kendime nasıl katlanabilirim?

Anksiyetem gün geçtikçe kötüye gidiyor. Hep aklımda başkaları ne düşünür düşüncesi var. O kırıldı mı bu dediğim yanlış mıydı. Yanlış anlaşıldım mı, ben kötü biri miyim gibi bir sürü düşüncenin altında eziliyorum. Bunu söylemek bile korkutuyor ama ölsem inanın üzülmem. Böyle yaşamak çok daha zor. Hep iyi kalmaya çalışmak, hatasız yaşamaya çalışmak, herkesin aklında iyi hatırlanmaya çalışmak o kadar yoruyor ki. Aylarca düşünürüm küçük bir konuyu bile. Bilmiyorum, çok yorgunum. Bunları yazarken bile gözlerim doldu. Gözyaşım aktı tam şu an. Çevremde herkes beni çok sever aslında ama yine de ben her olayda kendime bir olumsuzluk yüklerim. Kendimi sürekli suçlarım. Sanki başkaları beni kötü bilecek, üzülecek falan derim. Çok da vicdanlı biriyim sanırım. Kimse kırılmasın diye düşünürüm. Sanıyorum ki ben yanlışlıkla birini üzsem o kişi günlerce onu düşünecek, hayatını etkilicem falan. Öyle hisler giriyor. Arkadaşıma örneğin bir gün fırsat bulunca sana uğrarım desem o günden itibaren aklıma takılır , bugün de gitmedim kötü oldum, bi gün daha gitmedim belki beni bekliyordur üzülüyordur niye gelmiyor diyordur vs. Çok düşünüyorum bu basit bir örnekti.
Boğuluyorum. kendime nasıl katlanabilirim?
Cevapla