Yaşayamıyorum boğuluyorum artık?

Ben kimseden hiç sevgi görmedim, hayatta hep sevdiğim birisi olsun istedim ama hep rededildim.. Kendime baktım, fiziğimi iyi halde tuttum hep, kendimi geliştirdim.. Bir sürü estetik bile oldım..
Ama dişini fırçalamayan, kendine bakmayan, veya saçma sapan adamların beyinsiz abazaların sevildiği bu dünyada brn yalnız kaldım Günde 20 kıza yazan, her yeden kadın kadın diye gezen parfon ağzı iyi laf yapanlara tav olunuyor. Lanet olsun ki öyle olamadım... Yaşım 30.. Ve kimsenin tenezül edip istemediği birisiyim..
o kadar mı beceriksizim.. Hayata dair beklentim yok, her gün üzülmekten hasta oluyorum bazen. Sanırım hayata dair yolun sonuna geldim iyice.. Sokağa bile çıkasım yok, böyle mal gibi yalnızlık çok üzüyor artık. Her gün gözlerim doluyor, insan içine çıkamıyorum artık...
Mahvoldu hayatım, en garip olan herkse deneyen abazaları kimsenin algılayamaması.. Sanırım son zamanlarım. Böyle ezik gibi yaşlanıp mal mal insanları izlemeyeceğim. Ölmem garip olmaz?

Güncellemeler
+1 yıl
Tipimi atayım merak eden varsa
Yaşayamıyorum boğuluyorum artık?
Cevapla