Boğuluyorum artık?

Annem sürekli iş, ev işi , dışarı işi, yemek yap , temizlik yap , bulaşık yıka...

beraber aktivite yapmaz benimle. Aslında fedakardir ama annemle arkadaş gibi değiliz.

derdimi paylaşsam çocuk gibi azar yerim.

Misafir gelir her Allah'ın günü onlarin hizmeti.

ne zaman dışarı cikayim desem o iş yapilacak vs vs... der.

herşeyim eksik herşeyim yarım. Neye heveslensem ne istesem hep gözümde kaldı kalıyor da.

çalışıyorum annem kartıma el koydu.

24 yaşında kızım bana harcamasını bilmiyor muşum muamelesi yapıyor.

fuzuli harcama yapan biri değilim.

bu yaşıma kadar kendi başıma bir mağazadan istediğim bir pantolonu bile alamadim.

kednime ait iç çamaşırım bile yok. Hep annemden giyerim.

kuaföre gidemiyorum en son Ortaokul beşinci sınıfta saçlarımı kestirdim.

sevgilim var 1 senelik beraberiz buluşmak yasak sadece telefonda kendi istediği kadar konuşabilirim.

ne zaman konuşsak annem onuda rahat bırakmıyor sonra konusun işimiz var deyip kendi elinde kullaniyor beni.

evlenmeyi düşünüyoruz daha ceyizim yok.

arkamda desteğim olmadığı gibi birde köstek oluyorlar.

sevgilim hep anlayış gösteriyor ama o da artık sıkılacak bir süre sonra bu durumdan.

Ailemle oturmam hiç kendinodamdan çıkmam kolay kolay. cunku hala beş yaşında çocuk gibi hep bisilerle azar yerim el ayak işleri bitmez zaten.

bir akşam kendi mahallemde bile dışarı çıkabilmis değilim.

bir gün bir kafede oturmuş bir bardak vay içmiş değilim.

çalışmadığım günler aksama kadar ev işi misafirleri gelir onların işi. akraba çocukları gekir onlarin bakıcılığıni yap.

sonra aksama kadar çalış gel bide bu muameleyi gör.

sınavım vardı sehir merkezinde. sevgilimle görüntülü hemde geceleri saaatlerce çalıştık calistirdi bana , babam götürmedi.

kalp hastasıyım doktora gitmem gerek goturmuyorlar. kendi başıma da göndermiyorlar.

dayanamıyorum artık.

napabilirim sizce nasıl kurtulurum bu durumdan.

Boğuluyorum artık?
Cevapla