Hayatı boşluk gibi hissediyorum artık?

Sanki bu dünyaya uyum sağlayamıyorum. Sanki bir boşluktayim orada öyle iyice dipe batırıyorum. Kalp kırıklarım, hayal kırıklıklarım iyice boşluğa itiyor. Bazi insanların kırıcı konuştuğu kelimeler beynimde yankılanıyor. Bazen aklıma gelince kalp atışım hızlanıyor , midem bulanıyor.
Önceden *lümden korkan ben şu an korku falan hissetmiyorum. Sanki bu boşlukta eninde sonunda kaybolacakmışım gibi hissediyorum. Belki bir gün özgür olup gökyüzüne uçarım.
İnsan ilişkilerinden de soğudum özellikle aşk konusunda. İyi kalpli oldukça karşı taraf bunu kullanıyor bunları hakedecek bir şeyde yapmadım en çok canımı yakanda bu zaten.
Bu da hayatın bir oyunudur belki