Çok sıkıcı olduğumu düşünüyorum. kimseyle sohbet ederken konuşacak bir şey bulamıyorum. kendimden bile sıkılıyorum. ne yapmalıyım?

ya gerçekten bu arada aslında şu an çevremde önemsediğim insan neredeyse yok. ben sadece olan insanlarla iyi geçinmek için ekstra efor sarf ediyorum

bende öyleyim ama karşımdaki erkek mesela ilgimi çekmezse asla konuşasım gelmiyor msja bile zorla bakarım klavyede yazarken parmaklarım uyuşur öyle istemsizlik ama etkileyici birisi olduğunda öyle olmuyor

mesela ben de senin gibiyim normalde ama son zamanlarda herhalde biraz boşluktayım sarmasa bile sohbet etmeye çalışırken kendimi küçük düşürüyorum sonra karşı taraf ne kadar canım olsa da bana soğuk yapıyor bi anda. o kadar sıkıntının içinde bu mal bile mi beni tersledi diye kafama takıyorum

kendini neden küçük düşürdüğünü anlayamadım ben genelde hoşlanmadığım tiplerle konuşurken otoriter bir tavrım vardır yani baskınım diyelim saygılı konuşmaya önem veririm küfür hakaret asla olmaz karşıdakinide uyarırım sınır belirlersen onları aşamazlar ve sana saygılı yaklaşırlar emin ol

ya ben çok ezikliyorum heralde kendimi içimden. ondan böyle yapıyorum bozamıyorum kimseyi. nasıl aşıcam ben bunu

hiç bilmiyorum en son tam senin gibi sürekli kendini aşağı gören ezik olduğunu söyleyen ve sürekli her durumda aşağılanmış hisseden biriyle konuşmuştum ve sanırım tek çare psikolog ama onun gidecek durumu yoktu ailesi yollamıyordu tam olarak bugün onunla konuşmayı kesmiştim çünkü sürekli kafa açıyordu ve saçma sorular soruyordu mesela kardeşimin boyu ondan uzun olduğu için kardeşine beni dövdürtür müsün ya da böyle bir şey ister misin sen istersen dayak yerim gibisinden