Hiçbir şey yapasım yok. kendimi yorgun ve umutsuz hissediyorum artık. Neden böyle sizce benim gibi olan var mı?

Hiç evden çıkasım gelmiyor, insanlara uzun vadede tahammül edemiyorum. Edememe sebebim çoğunu samimi bulmuyorum herkes kendi çıkarı için insan peşinde bence ondan. Evlilikler de samimi ve uzun vadeli gelmiyor ve buna değer birini bulmak imkansız gibi. Yıllarca okudum iki üni mezunu oldum bulduğum işler saçma sapan standartlarda. Vasıfsız eleman gibi haftada altı gün asgari ücrete çalılma bekleyen çoğu ulaşım yemek bile karşılamak istemediği gibi kadınlara yaklaşımı başka amaçlı gelen yerler… yüksek lisans vs düşünüyorum ama ona da pek heves kalmadı. Artık ne yapsam boşa gibi ve keyif de vermiyor. Bakıyorum insanalr instada orada burada sürekli geziyor eğleniyor… Tek ben mi böyleyim diye düşünüyorum sizce? Benim gibi olan var mı? Nasıl düzelecez?