İlgiye ve sevgiye çok ihtiyaç duyuyorum. Ama bu şekilde bunu sağlayabilmem de imkansız. Bu berbat döngüden nasıl çıkacağım?

Kim kendini değersiz hisseden birine yardımcı olmayı ister? Bu acınası bir çukur ve içinde debelenip duruyorum. Çok kez terk edildim, yalnız bırakıldım. Bunlar, yapmayı arzuladıklarıma ulaşamayışımdan kaynaklanan berbat hislerle beni yiyip bitiyor. Ağlamak istiyorum rahatlamak için, yapamıyorum. Bu hisler bana kötü geliyor. Yalnızlaştıkça yalnızlaşıyorum. "Ne olurdu bana iyi gelecek birilerini bulmuş olsaydım" diye yakınıyor, sonunda yine kendimi, internette hislerimi uyuşturmak adına zaman geçirmeye çalışırken buluyorum.