Sosyal alanlarda rahat olmayı nasıl başarıyorsunuz, kendimi çok tuhaf hissediyorum bu insan kalabalığına karşı?

Şöyleki sosyal alanlarda rahat değilim. Kendimi bildim bileli böyleyim gerçi de bazen arşa çıktığını hissediyorum. Bugün doktor randevum vardı. Neyse gittim işte. Bu tarz şeylerde çok geriliyorum ama rahattım eskiye nazaran. Doktora sorunlarımı anlatırken odada stajyer doktorlar da vardı bir de annem - o da muayene oldu - belki ondan heyecan yaptım çünkü tek olmak vardı aklımda. Neyse o anda kalbim hızlı hızlı atmaya başladı. Kendimi sakinleştirdim çünkü artık böyle durumlara alışmışta olabilirim. Şikayetleriiimi dile getirdim. Sonradan aklımda acaba sesim kısık mı çıktı, titredi mi vs. gibi şeyler gelmeye başladı. Titrese veya kısık çıksa bir önemi yok büyük ihtimalle bunu önemsemeyecekler bile. Ama kendimi ezik görüyorum. Böyle ufak anlarda heyecanlanmam ve heyecanlandığım için de bana söylenen şeyleri unutmam tam anlayamamam. Tahlil yerini söylediği halde tam emin olamadım mesela. Veya sadece bu değil bir işimi halledeceğim zaman insanları o an dinliyorum ama dinlemiyorum gibi de. Nasıl tarif etsem bilemedim. Stres altında olduğum için algılayamıyorum sanırım. Umarım doğru anlatabildimişimdir. Eğer hayatım böyle devam edecekse, gram zevk almaycaksam ne anlamı var yani. Hastanede insanları izledim herkes o kadar rahat ki kendimi çok anormal hissediyorum. Ekstra sempati yapmam her şey için ekstra çabalamam lazım. Her şey mi kötüye gider arkadaş bir yerden bari tutabilseydim iyi olsaydım.

Sosyal alanlarda rahat olmayı nasıl başarıyorsunuz, kendimi çok tuhaf hissediyorum bu insan kalabalığına karşı?
Cevapla