Başımıza gelen durumlarla ilgili neden hep en kötü senaryoyu düşünürüz?

Ağaçlar her yıl yapraklarını kaybeder, ama hala dik dururlar...

Sanırım benim felsefem bu, başıma sanki durumun en kötüsü muhakkak gelecek, ki gelir, o kötüyü yaşayıp bir dibi göreceğim, sonra yine yeşerecek dallarım.

Yalnız bunu defalarca kez tecrübe edince hayatımin her alanına, içinde bulunduğum her duruma karşı tavrım böyle oldu.

Sadece kendim için sorumlu olduğum tüm sevdiklerim için bu şekilde kaygılarım oluşuyor.

Hep en kötü senaryoya hazırlıyorum kendimi, türlü ihtimaller, kaygılar dolanıyor zihnimde...

Neden böyle, olumsuzu düşünmekten kurtuluş mümkün mü?

Başımıza gelen durumlarla ilgili neden hep en kötü senaryoyu düşünürüz?
Başımıza gelen durumlarla ilgili neden hep en kötü senaryoyu düşünürüz?
Cevapla