Psikolojim bozuldu istemeden kendi hayatımla ilgili herşeyi anlatıyorum bundan nasıl kurtulurum?

Eskiden hobilerimle çok ilgilenirdim ve çok iyi arkadaşlarım vardı iş yerinde. Ama onlar gidince kendimi yalnız hissediyorum. Çalıştığım iş yerindeki insanlar dedikodu, laf alan, kıskanç gibi insanlar çok fazla. Eski arkadaşlarım beni korurlardı. Ben biraz fazla iyi biriyim. Herkesi kendim gibi zannediyorum. Onlar benim kardeşim gibi bir samimiyet içerisindeyim. Onlar gidince kendimi yalnız hissettim ve iş yerinde çalışma saatlerimiz arttı. Bunun stresi başladı. Ve aynı zamanda düğün stresi de var aynı zamanda. Bir yeri terk etmem mümkün değil.

Aslında dostlarım var. Onlar iş yerinden çıktılar. Çalışma şartları ağırdı. Ben tazminat almak için duruyordum o yüzden bekledim. Onlar iş yerinde çıkınca kendimi yalnız hissetmeye başladım. Derdimi anlatacak insanim kalmadı diğer insanlar laf alıp dedikodu yapma derdindeler. Zaten kendi mesleğimi yapamıyorum diye içimde beni rahatsız eden bir duygu varken bı de sırf bu iş yerinde o kızlardan dolayı duruyordum onlarda gidince kendimi boşlukta hissediyorum. Evleneceğim diye az daha bekleyeyim dedim sonra başka yere giderim dedim ama şimdi de kışa kadar orada durmam şart oldu. Bu sefer iyicene sinirlerim bozuldu. Şu an bir hafta gece vardiyası ve bir hafta 8/8 olayını yaşıyorum. Bu canımı sıkıyor. Ne hobiye vaktim ne de rahatlamaya vaktim var.