Sevgi her zaman iyileştirir, o konuda hemfikirim. Benim ilacımsa annem. Gün içinde ne yaşamış olursam olayım onun yanına gitmek bana inanılmaz bir huzur veriyor. Seni iyileştiren ne?
Bu sizin elinizde. İnsanız, aklımız düşünme yetimiz var. Herkesin çabucak vazgeçebilir olduğu şu koca yaşlı şişko dünyada önemli ve zor olanı çabalamak, tutunmaya çalışmak, kendinin en iyi dostu olmak, kendinin en iyi anlayışçısı olmak. Denemden olmaz ama bunların hiçbiri. Kolaya kaçıyorsunuz. Yakışmıyor.
Siz yanlış yerden tutunuyorsunuz gibi... Ve çabuk vazgeçen bir yapınız var kanımca. Yargılamak değil, lütfen yanlış anlamayın ama yaşlarımız yakın olduğunndan mütevellit birkaç sene öncesine kadar ben de o haldeydim. Ergenlik dönemleri vs. Kalıntılar elbet olabiliyor lakin takılıp kalmak da bizim elimizde. Bir iki kere deneyip e hadi madem olmadı madem, kendimden vazgeçeyim demek size de saçma gelmez miydi?