Çocukken akranlarımdan gördüğüm zorbalığın etkilerini hala yaşıyorum, arkadaşlarıma güvenemiyorum. Bu tramvalardan nasıl kurtulabilirim?

Öncelikle Tramva değil Travma diye yazılıp okunuyor o.
Acaba bende mi Küçükken yani 1. Sınıftayken Akran zorbalığı değilde Sınıf arkadaşı zorbalığına uğradığım için En yakın arkadaşım E'ye bile zar zor güveniyorum? 🤔 Yaw aslında şöyle oluyor; Basit bir konu olsa belki oda bellllkiğ Güvenirim, mesela ekmek ya da istediğim birşeyi alıp gelir misin demek gibi (Hiç yapmadım bu arada hiç böyle bir şey istemedim o da istemedi bir şey almamız gerekiyorsa hep kendimiz gittik Markete) gibi Basit bir şey olsa o zaman güven sorunu yaşayacağımı düşünmüyorum. Ama mesela Telefon bırakma gibi bir şey olsa ya da Telefonumu 2 dakika Tuvalet ihtiyacım için onun yanında bırakma gibi bir şey olunca açık açık söyliyeyim Tam olarak güvenemediğim için Yani başına bir şey gelmeyeceğinden emin olamadığım için bırakmıyorum, Telefonuda öyle bir ihtiyacım olduğu vakit kendim götürüyorum yanımda Telefonumu. Bunun dışında ha buda basit ama ben pek güvenemiyorum. o basit olduğunu düşündüğüm konu şu; Mesela E ile en son bir şey için yazmıştım ne için olduğunu unuttum 🤔 Büyük bir ihtimal bize gel diyedir. O lafı çok kullanıyorum çünkü bize gel lafını.🤷🏻‍♀️ Neyse bana şöyle demişti "Seni buluşmak için aradım açmadın, Bende şu an C'leyim" demişti. O gün ne yalan söyliyeyim bizi yedekte tuttuğunu (Yani birini arayayım Açmazsa diğeriyle buluşurum mantığında hareket ettiğini) düşünmüştüm. Tabi bunu onun yüzüne karşı demedim. Çünkü şimdi desem terslicek beni "Her yaptığım harekete bir anlam çıkarma" felan dicek yine kalbimi kıracak diye yazmadım tamam dedim (o da her ne Olursa olsun tamam yazmamı bekliyor zaten.) Yazdım ve konuyu kapadım. Yani açık açık bizi kullandığını ve yedekte tuttuğunu düşündüm. Bunun gibi E ile yaşadığımız bir sürü şeyler var bana yazdıkları yüzünden (Açık sözlülüğü yüzünden) beni eskisi kadar sevmediğini bile düşündüm. Aklınıza gelebilecek herşeyi düşündüm yani. Dediğim gibi insanlara tam anlamıyla güvenemiyorum. Bunun gibi bir çok örnek var. Bende yorumları okumaya geldim bakalım ne yazmışlar pofudukçuklarım. 🤔

NOT; E ile C kız bu arada merak edenler için

Sen yine iyi akran zorbalığına uğramışsın. Ben direkt ögretmenin zorbalığına maruz kaldım. Çok şükür bunun travmasını yaşamadım, aştığımı düşünüyorum. Bunda en büyük yardım ise yüzleşmekle oluyor. Ben mesela eski okuluma gittim. Ögretmenlerimle görüştüm bir tek sınıf öğretmenimi görmedim. Oradaki hocalardan biri sordu neden görmeden gidiyorsun diye anlattım kısaca. Benim icin ne değersiz birisi olduğunu. Okulda öğrermenler arasında bunun konuşulduğuna ise hocam bana ulaşinca emin oldum. Hiç pisman da degilim, rahatladim.

Bu aileler neden çocuklarını düzgün yetiştirmiyorlar ki benim çocuğum olsa ilk önce her canlıya saygı duyulması gerektiğini öğretirim ona sadece dünyaya getirmekle anne baba olunmuyor.
Bence bir psikoloğa gitmelisin canım yapacak bir şey yok düzgün yetişmemiş insanlar yüzünden kalanlarıninda psikolojisi bozuluyor.