Sizce bu insanların bende oluşturduğu istismardan nasıl kutulabilirim?

26 yaşındayım. Eğitim fakültesi mezunuyum fakat öğretmenlik yapmiyorum. Bir fabrikada asgari ücrete yakın bir parayla işçilik yapıyorum

Çocukları aşırı seviyorum ve onlarin güvenliğine aşırı önem veriyorum ama sadece çocuk sevgisi yeterli değil. Bazı konularda eksikliklerim var sanırım. Mesela çocuklar yaramazlık yapınca çıldırıyorum. Cocukalr üzerinde yeterli otoriteyi saglayamiyorum. Beni bir otorite figürü olarak algilamiyor ve bana çok şımarıyorlar. Sonra birden fazla çocukla aynı anda ilgilenemiyorum çünkü konsantrasyon sorunları olan birisiyim.

Fabrika işçiliği bedenimi çok yoruyor. Hele yarın bir gün evlensem barklansam çoluk çocuk sahibi olsam hiç devam edemem. Ömür boyu yapmak istemiyorum. Şimdilik öyle maddi olarak elime iki üç kuruş geçsin diye yapıyorum o kadar. Ben o 4 yıllık fakülteyi bitirmek için çok emek verdim. Üniversitede depresyon rahatsızlığı geçiriyordum sürekli. Hatta o yüzden bir dönem okulu bırakıp alttan dersleri sonra verdim. Mesela doktor bana bir antidepresan vermişti ve acayip uyku yapıyordu. Derslerde uyuyordum. Vücut alışana kadar derslerde uyudum. Doğru düzgün odaklanamadigim için teorik derslerde çok zorlandım. Sadece yaratıcı olmam sayesinde uygulamalı derslerde çıkardığım harika işler oluyordu o kadar.

Maalesef bipolar olduğumu öğrendim. Zaten psikiyatriye olan ilgimden dolayı kendimde olduğunu tahmin ediyordum ama teşhis 24 yaşında konuldu. Yani manik ataklar geçirmedigim için, hastalık tip 2 olduğu için uzun süre anlaşılmadi. Hep majör depresyon tedavisi görüyordum. Zaten antidepresanlar beni tam iyileştirmiyordu. Sürekli hastalık nuksediyordu. Ya da beni hipomaniye sokuyordu. Şu an bipolar ilaçları alıyorum. Yani o ilaçlar atanmama engel teşkil edebilir, o da var. Depresyona girince gerçekten çok kötü oluyorum. Mesela öğretmenlik yapiyorken aşk acısı çektiğim için depresyona girdim. O sirada derslerde ağlama krizlerine girip çocuklara çok bagirdigim için okulu bırakmak zorunda kaldım. Yani stres verici şeylerde depresyonlar nuksediyor. Atanirsam çocuklar için kötü olabilir. Ücretli öğretmenlikte neyse istifa edip gidiyorsun ama atandiktan sonra bunlar olursa çok sıkıntı olur. Manyak ve psikolojisi bozuk öğretmen diye dillere düşerim.

Evet tam olarak böyle. Antidepresan tedavisi gördüğüm sırada hipomani halindeydim. Sürekli bir enerji, herkese laf atıp herkesle konuşma isteği. Bir de öyle bir durum oluyordu ki beynim benim iradem dışında insanlarla konuşuyordu. Yani benim kontrolüm dışında aklımdaki şeyleri konuşuyorum. Herkese laf atıp herkesle şakalaşıyorum. İnsanlara sürekli bir takılma durumu. Ama bir yandan da ağladigim zamanlar oluyor. Yani böyle bir hastalikla atanabilir miyim bilmiyorum. Zaten atansam bile zorunlu görevden sonra direkt okul idareciliğine geçmek istiyorum ama işte atanabilir miyim?

Günlük hayat derken. Yani şey bu aklımdaki şeyleri konuşma bipolardan mi oluyor? Çünkü iradem dışında konuşuyorum

Ya işte işe yeni başladım. İşe girmeden önce evde YouTube 'u açıp video izleme, Kızlar soruyorda takılma, dizi izleme ya da kitap okuma gibi şeylerle ilgileniyorum.