Artık nefes alamıyorum hiçbir şeyin üstesinden gelemiyorum ne yapmalıyım?

Öncelikle herkese merhaba ne diyerek başlasam bilmiyorum içimi burdaki insanlara dökmek istiyorum çünkü artık çarem kalmadı 4 defa ailevi, maddi, manevi bazı konular yüzünden intihar girişiminde bulundum ne yazık ki olumsuz sonuçlar aldım ölmeyi bile beceremeyen zavallı bir insanım ben. İlk girişimimde kendimi bıçaklamaya çalıştım banyo kapısını kapattım bogazım yırtılana kadar ağladım ve bir yandan da allaha yalvardım canımı alsın bana bir yol göstersin diye ailem banyonun kapısını zorlayıp içeri girdiler babam o şekilde ölmezsin hap veriyim iki dakikada geberirsin boşuna uğraşma dedi, kaynar sular başıma döküldü resmen benden kurtulmayı nasıl bu kadar istiyorlardı aklım almadı. Her neyse intihar girişimlerini geçelim şimdi, hayatımdan hiç memnun değilim babamın beni 5. Sınıfta sırf okuldan sonra arkadasımla saklambaç oynadık diye güya eve geç gitmişim en fazla yarım saat olmustur ve bunun yüzünden beni saatlerce kemeriyle dövdüğünü hala cok iyi hatırlıyorum anlayamıyorum bana o yaşlarda bu kadar tramvayı neden yaşattılar? 12 yaşında çareyi sigara içmekte buldum hala içiyorum bırakamıyorum çabalıyorum olmuyor. Hayatımda ilk defa birisine çok fazla bağlandım ama aşık olduğum kişi benden yaşça cok büyük, hatta adam evlenmişti şu an boşandı karısıyla ama daha reşit bile değilim neredeyse babam yaşındaki adama neden ilgi duyuyorum bilemiyorum.. ama bildiğim tek şey babamın bana zerre şevkat göstermemesi ve bunu başka insanlarda aramam. Bahsettiğim adamla aynı mahallede oturuyoruz aslında sadece iş yeri burada nerde oturduğunu bilmiyorum ilgiye o kadar muhtacım ki adamın dikkatini çekmek için yapmadığım şey kalmadı. Evet belki komik ya da aptalca gelebilir ama ben acı çekiyorum. Bazı geceler onun için hıçkıra hıçkıra ağladığımı unutamıyorum. Kücükken sanırım 5,6 yaslarındayken abim tarafından tacize ugramıstım bilerek mi yapıyordu yoksa oyun oynadığımızı mı zannediyordu bunu düşünmeden edemiyorum çünkü o da o zamanlar çocuktu neden bana zarar vermek istesin ki:) annemle aram çok kötü değil ama çok iyi de değil benim onu sürekli hayal kırıklığına uğrattığımı söylüyor ama anneme diyemiyorum ben çabalıyorum yemin ederim çabalıyorum ama olmuyor. Annem bana her bağırdığında ya da her babamla kavga ettiğimde kollarıma faça atıyorum her yerimde iz var geçmiyor da bunu da durduramıyorum bu zamana kadar sevgili oldugum ilişkimin oldugu insanların beni sevdiğini zanneyordum cinsel ihtiyaçlarını karşılamak için aşık rolü yapıyorlarmıs bunu anlamayacak kadar aptalım. Herşeyi karmakarışık yazdım biliyorum ama kısa kesmek istiyorum gözlerim cok acıyor. bunu okuyan kişi sana yalvarırım bana bir çıkış yolu göster boşlukta kayboluyorum acı çekiyorum ne olursun yardım edin.