Bazen insanlara tahammülüm kalmıyor. Neşeli biriyim normalde. Siz ne düşünüyorsunuz?

Aynen öyle. Ben asla asosyal biri değilim ama benim de tahamul sinirimi zorluyor çoğu insan ya da çoğu durum. Çünkü yapmacık, göstermelik davranışlar yapmıyoruz.

Emile Ajar'ın da dediği gibi: “rol yapmazsanız; asosyal, uyumsuz veya sinir hastası damgası yersiniz.”

Ve bunun hiç bir önemi yok! Yaşamda haklı olmak değil mutlu olmaktır esas olan. :)

Benim kalabalik fobim bar zaten. Haftasonlari asla disari cikamam kalabalik diye. sabah cok erken ya da gece gec soguk havalarda disari cikarim pek kimse olmadigi icin.

O kadar haklısınız ki bazen insanlar o kadar cahil o kadar halden dertten anlamaz geliyor ki insana, hiç tahammülün kalmıyor. Uzaklaşmak istiyorsun.

Umrumda değil arkamdan ne dedikleri arkamdan desinler yeter sevmiyorum insanları çünkü çok sahtekarlar.

Hiç bir şeyi takmıyorum bütün ortamları terk ettim insanları bilerek uzaklastirdim ve daha dinç ve mutluyum

Konuşma kaale alma onları
Bende artık bunu yapıyor um

Hassas bir ruha sahipseniz bunları yaşamanız şaşırtıcı olmaz.

Aynı dertten muzdaribiz. Genelde zeki insanların davranış şekilleri de öyle.

Asosyal ve anti idiot olmak iyidir. Çevrenizdeki asosyal denilenleri gözlemlerseniz , çoģunun karakterli , erdemli , prensip sahibi ve sabit fikirli olduklarını göreceksiniz.

Herkese katlanacaksin diye bir şey yok , bazen yalnızlık iyidir