İnsanlara karşı çok soğuğum?

İnsanlara karşı çok soğuk olduğumu düşünüyorum. Ne kadar süredir tanışıyo olursak olalım hep bir mesafe koyuyorum insanlarla arama bir türlü tam anlamıyla samimi olamıyorum. Mesela demin üvey kuzenim bize geldi (babamla annem ayrı babamın evlendiği kadının yeğeni oluyo) uzaktan sadece bir hoşgeldin dedim ama çocuk öpmek için falan bir kıpırdar gibi oldu zaten biz onlara gittiğimizde o gelip beni öpüyo ama başka zaman ben sadece tokalaşıyorum. Bu sadece bir örnek yani her ortamda bu soğukluğumu koruyorum ve insanlar tarafından da artık tuhaf algılanmaya başladığımı hissediyorum. Ayrıca samimi olmakla yılışık olmak arasında da çok ince bir çizgi olduğunu düşünüyorum bu çizgiyi aşınca kendim olmaktan da çıkıp tamamen insanlara hoş gözükmek için çabalayan biri olmak istemiyorum. İnsanlara karşı ne kadar istesem de sıcak davranamıyorum bu çocukluktan babamla ilgili yaşadığım bir güven probleminden de kaynaklanıyo olabilir ama ben bu durumu artık aşmak istiyorum. İnsanlara pat diye güvenmemek iyi bişey evet ama bu kadar güvensizlikte gördüğünüz gibi kötü durumlara yol açıyo. Bide şimdi diyelim sizin verdiğiniz tavsiyelere uyarak insanlara daha sıcak davranmaya başladım ama bu 180 derecelik dönüşün insanlar tarafından yanlış algılanabileceğini de düşündüğüm için bir türlü değişme cesaretinde bulunamıyorum. Kafam çok karışık arkadaşlar. Yardımcı olur musunuz?