Psikolojik sorunlardan nasıl uzaklaşıyorsunuz?

Bazen kahve içiyorum, bazen açıyorum bilgisayarımı bir şeyler izliyorum, bazen de çevremle iletişime geçiyorum. Tabii bunlar kısa vadeli bir nevi ağrı kesici gibi. Yaşanılan sorunların ve bunalımların tamamen geçmesi imkânsız gözümde.

Düşüncelerimi konudan uzaklaştırmaya çalışırım. Bunun için de kitap okurum, video, film, dizi vs izlerim, annemle konuşurum, arkadaşlarımla takılırım, sahile, kütüphaneye giderim, son ses müzik eşliğinde koşu yaparım. Çok şükür, seçeneğim bol

Uyuyarak. Günde 22 saat uyurum. Beynimin aktif hale gelip olayları tekrar edip canımı yakmasın diye olabildiğince kendimi kapatırım. Müzik dinlemekte güzel fakat her cümleye yeni bir anlam yüklediğinden daha da can sıkıcı olabiliyor. He bir de uzun gece yolculukları… kulaklıkla sakin şarkı esliginde kahveni yudumlayıp olan biteni gözden geçirme fırsatı bulmak… Bir nebze de olsa taşlar yerine oturuyor.

Kahve içerken tütsü ve mumlarımı yakip rahatlamak sessizliğe bırakmam lazım kendimi ya da zırlıyıp toparlamam

Bu ara hiç uzaklaşmayorum hiç yapamadığım bir dönemdeyim.. ihtiyacim olan şey yanımda değil belki olsa daha iyi hissedebilirdim

Beni güldüren videolar izleyerek ve tabiki spor yaparak..

Uzaklaşamıyorum. Uzaklaştıkça daha çok batırıyorum herşeyi.

Uzaklaşamıyorum keske yapabilsem kısa süreli uzaklaşıyorum ama 2 ay sonra tekrar başa dönüyorum.

Kendimi değerli hissettiren şeyler yapıyorum alışveriş cilt bakımı ailemle sohbet vs

Uzaklasamiyorum öyle yaşayıp gidiyoruz işte arkadaş arkadaş.

Dua etmekten, Allah'a sığınmaktan başka elimden hiçbir şey gelmiyor.