Bir şeyi kazanmak için daha büyük bir şeyi riske atar mısınız?

Camdan baktığımda bir erik ağacı görüyorum, baharda silme yaprak ve çiçek doluydu. Şimdiyse üzerinde tek bir yaprağın kalmamış.

Ben, o erik ağacıyım dostum, rengim kızıl-kahverengi arası bir şey.

Dökülmüş tam bir yaprak şeklinde bile değil artık; onu tutan incecik dal bile taşımaya hâli kalmamış gibi en küçük rüzgârda bile yorgun yorgun sallanıyor, toprağa bakıyor.

Pek yakında kıvrıla kıvrıla toprağa doğru yol almaya başlayacak. Onsuzluğun, Kübra'msızlığın adıdır boşluğum; rüzgârların savururcasına yaprağı ve yine döndükçe etrafında rotamı kaybedecek gibi oluyorum.

O intihar ettikten sonra benim için tüm sesler kesilmiştir dostum, o daldan koptuğu an her şey bitmiştir; onu izleyen gözlerin hayatından akislerden ibarettir her şey; yaprak duymamıştır, hissetmemiştir, bilmez ve yine bilemeyecektir başına geleni.

Etrafımda bunu yapan çok kişi var çoğu ya şehri terk eder kaçar intihar eder ya da yakınlarına dert olur bela olur üzer yüzü kalmaz insanların yüzüne bakmaya