Yazar olmak istiyorum sizce yazdıklarım kötü mü? Ya?

1. Bölüm Sıkışmışlık Hissi
Gözlerini kırpmadan saatlerce gökyüzünün maviliğinin güneşin doğuşuyla birlikte kızıla dönüşünü izleyerek sabahladı. Saatlerin nasıl geçtiğini anlamadı bile. Kolunun bir dirseğini camın köşesine dayayıp ellerinde tuttuğu sıcak kahveyi yudumladı, bir yandan da diğer elinde tuttuğu izmariti içerken yoldan geçen insanların dertlerinin kendi derdi kadar büyük olmadığını düşündü. Sadece bir düşünceden ibaretten büyüdü, büyüdü ve çığ oldu gözünde. Genç adam sanki bu hayatta yaşadıklarını kaldıramıyor çökmüş idi. Çökmüş bir daha ayağa kalkamayacak bir vaziyette gibiydi.
Herkesin kalbinin derinliklerinde sakladığı bir yaşanmışlığı, kendi karakterini bulamadığı kişiliği, her acıyı sineye çekebildiği ya da öyle görünmesini istediği ve kimseye gösteremediği mahzende saklı yaralar vardır. Arşınında kalbinde saklı olan, açamadığı, gösteremediği acıları, sırtında taşıdığı tonlarca yük ve kabuk bağlamış yaraları vardı. Kalbindeki yaraları bir gösterse her şey çözüme kavuşurdu fakat gösterecek kimse yoktu. Odanın içerisinde tek yapabildiği şey bom boş olan ama onun için her yerinin ve köşesinin kendi içinde bile bir anlamı olan duvarları izlemekti. Ya da camdan geçen insanları izleyebiliyordu. Kendini bu dört duvar arasında sıkışmış ve çaresiz hissediyordu. Çoğu insanın yaşama tutunma çabaları, umutları vardı ama Arşının yaşama tutunacak umuda ümidi de tükenmişti artık. Her şey onun üzerine gidiyor köşeye sıkıştırıyordu sanki. Ani bir sıçrayışla yerinden kaykıldığında, uzaklara daldığını ve düşünceler silsilesi birbirini takip ettiğini fark etti.


Sizce nasıil